Verbeelding?

De 3 maanden oude Natasja ligt naast mij op de bank. We maken oogcontact en Natasja lacht naar mij. Later ligt ze naast haar oma. Ik heb Natasja deze dag vrij lang gezien en als ik naar huis wil gaan, draait zij haar hoofd naar mij toe en lacht ze naar mij. Ze kijkt mij heel direct en helder aan, alsof ze mij gedag wil zeggen. Verbeeld ik mij dat?, vraag ik mij dan af. Zeker weten zal ik het nooit, want ze heeft nog niet de woorden om het mij te vertellen. Wel kan ik bij mezelf en in mijn lichaam nagaan hoe ik mij voel en of ik de bevestiging nodig heb, dat ik belangrijk voor haar ben. In mij voelt het ruim en zacht, verder niets. Ik ben blij met mezelf en met haar en met dat wat ik ervaar.

© Wonieka A. Meuter

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s