Eye-opener

Is het zo dat er meer (hoog)gevoelige kinderen worden geboren of dat er snellere of hogere frequenties onze aarde bereiken, of zijn er simpelweg meer mensen die (hoog)gevoeligheid willen erkennen bij zichzelf en bij anderen en  die daardoor en door hun bewustzijn te verruimen meer kunnen waarnemen?

Omdat je iets eerder niet kon zien of ervaren, betekent dat nog niet dat het er toen ook niet was. Pas toen ik zelf zwanger werd, zag ik allemaal zwangere vrouwen op straat, alsof er in een keer heel veel vrouwen zwanger bleken te zijn. Lang zag ik niet het zwarte plastic langs de weg waaronder dode dieren lagen, klaar om opgehaald te worden. Ik wist niet eens dat het bestond. Toen ik ze eenmaal zag, zag ik ze altijd.

Op de lagere school (begin jaren ’70) werd mij verteld door andere kinderen dat het kinderachtig was om te huilen. Toen ik ouder werd, zeiden mensen tegen mij dat ik te gevoelig was en beter wat eelt kon kweken op mijn ziel. Ik groeide op in een tijd dat gevoelig zijn niet wenselijk was.

Gevoelig zijn is niets bijzonders. Elk kind dat geboren wordt is gevoelig. Hoe de omgeving en met name de ouders daarmee omgaan, maakt hoe een kind zich ontwikkelt en of het gevoelig kan blijven of dat het overlevingsstrategieën gaat ontwikkelen om zijn gevoeligheid te beschermen, bijvoorbeeld door zich te verharden, zich af te sluiten of door te vluchten in een fantasiewereld.

Als je als ouder sensitief bent, dan kun je zien hoe gevoelig of sensitief een baby reageert op jou en op zijn omgeving en welke signalen het geeft om duidelijk te maken wat het niet zeggen kan. Kort geleden vertelde een vader mij dat zijn dreumes onbedaarlijk hard aan het huilen was in de auto. Hoewel de moeder er naast was gaan zitten (wat meestal hielp), hield het huilen niet op. De moeder dacht namelijk eerst dat Katja overprikkeld geraakt was op het familiefeestje. De vader kon eigenlijk zijn ogen haast niet open houden. Hij had van alles ‘opgepikt’ op dat feestje. Pas nadat hij daar erkenning aan gaf en zijn vrouw liet rijden, hield het huilen op. Katja wist zich veilig en viel in slaap.

Dat wat je niet ziet of wilt zien, daar hoef je ook niet mee om te gaan. Heb je eenmaal iets gezien of ervaren, dan ligt daar meteen de uitnodiging om te ontdekken hoe je daarmee om kunt gaan en hoe je daarin verder te ont-wikkelen.

© Wonieka A. Meuter

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s