Mijn waarde is bepaald door God?

Al een aantal jaren lees ik “Van hart tot hart”, waarin ik ditmaal door een zin getroffen werd, die ik nader ben gaan onderzoeken. Ik voelde wat weerzin bij de zin “Mijn waarde is bepaald door God en niemand kan daar iets aan veranderen” (*). De persoon die het artikel geschreven had was hierdoor diep geraakt. Als ik mij inleef in die persoon dan voel ik daarbij dat diegene zich weinig gewaardeerd heeft gevoeld en dat die ene zin op dat moment hem in zijn hart raakte. Een macht buiten hemzelf, namelijk God heeft zijn waarde bepaald. Alsof God iets doet. In mijn beleving doet God niets. God is.

Veel mensen zijn zozeer hun gevoel van eigenwaarde kwijt geraakt, dat het lastig kan zijn dat gevoel dat je van waarde bent weer te gaan voelen als iets dat zo is. Als je van waarde bent, dan doe je ertoe en als je niet van waarde bent, dan doe je er niet toe. Ergens in je leven kun je zijn gaan denken dat je niet belangrijk genoeg was, doordat er minder moeite voor je gedaan werd dan waar jij om vroeg. En toch besta je. Toch ben je er. Toch heb je een lichaam waarmee je hier op aarde kunt leven en van alles mee kunt maken.

Het simpele feit dat we bestaan geeft mij en jou waarde. God bestaat voor mij ook en is voor mij ook van waarde. Hoe je leeft en hoe je bent heeft een bepaalde waarde, een bepaalde kwaliteit. Welke waarde dat voor jou heeft, dat bepaal jij! Jij bepaalt of jouw leven zoals je dat leeft voor jou de moeite waard is. Jij weet of jouw leven voor jou vervullend is of dat er nog iets aan ontbreekt, dat er voor jou meer in het vat zit dan je nu verwezenlijkt. De verlangens in jouw hart zullen je in beweging brengen en houden.

Dat waar je naar verlangt en de moeite die je daarvoor wilt doen bepalen jouw waarde. De een neemt genoegen met zijn situatie en maakt er het beste van, de ander maakt de keus om zichzelf keer op keer waarde te geven, zichzelf de moeite waard te vinden. De verlangens in mijn hart hebben er bij mij voor gezorgd dat ik met vallen en opstaan door gegaan ben met mij te ontwikkelen. Ik wist dat ik meer in huis had dan ik op dat moment kon leven. Mijn ouders, maar ook anderen in mijn leven, begrepen dat niet. Was ik nou nog niet klaar? Zij begrepen dat verlangen niet, die drang om maar door en door te gaan. Ben ik daardoor meer van waarde dan zij? Voor mij niet. Zij leven hun eigen waarde en volgen de verlangens van hun hart en die zijn blijkbaar anders dan die van mij.

Mijn waarde is of wordt niet bepaald door God. God is ook niet van meer waarde dan jij of ik. Wij maken allemaal deel uit van dit bestaan en zijn daardoor allemaal op onze eigen manier van belang. Of jij God of iemand anders meer van waarde vindt dan jijzelf, is de waarde die jij er aan geeft. God is. Het bestaan is. Jij en ik zijn vrij om daarmee te doen wat wij willen, om ons leven zoveel waarde te geven als waar ons hart naar verlangt.

© Wonieka A. Meuter

(*)  Van hart tot hart, jaargang 13, februari 2013. Het artikel waar ik naar refereer is geschreven door Hans de Rijke, Je kunt altijd opnieuw een keus maken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s