Bijna dood

zieke Brammetje

Die nacht had ik hem buiten gehoord, in gevecht met een andere kat en later, toen het nog donker was stond hij bij de dakkapel klagelijk te miauwen omdat hij naar binnen wilde. De volgende morgen gaf hij veelvuldig over, wilde niet meer eten en drinken en ging in hoekjes liggen.

Brammetje is een grote stoere kater die erg dominant kan zijn, m.n. naar onze poes, die hij op onverwachte momenten aanvalt, maar is eigenlijk erg aanhankelijk en gevoelig. Dat aanvallen en de aandacht opeisen was de laatste tijd veel sterker geworden, waardoor Punky zich zodanig onveilig voelde dat zij niet meer op de kattenbak durfde en in de kamer ging plassen en poepen. Daarom besloten wij Brammetje in het ene halletje te doen en Punky in het andere halletje wanneer wij niet in de kamer waren. Het bleek erg belangrijk dat gelijktijdig te doen, want als Brammetje langer in de kamer was, ging hij het als zijn territorium beschouwen en Punky aanvallen wanneer zij in de kamer was. Het dominante gedrag van Brammetje maakte dat hij steeds meer in een isolement kwam, doordat wij hem regelmatig op de gang zetten of buiten bij onacceptabel gedrag.

Mijn aandeel in het veranderde gedrag van deze kat realiseerde ik mij maar al te goed. Als klein katje had Brammetje erg veel aandacht van mij gekregen; was ik als een moeder voor hem geweest bij wie  hij jarenlang ’s nachts op bed mocht liggen. Totdat ik veranderde en ook de omstandigheden, waardoor de aandacht voor hem verminderde en hij ’s nachts alleen lag. Deze aandacht ging hij vervolgens opeisen en daarnaast vertoonde hij jaloers gedrag naar Punky. Ik begon mij te realiseren dat ik naar menselijke waarden met de kat omgegaan was, te gelijkwaardig. Een  kattenmoeder had hem waarschijnlijk veel eerder op zichzelf gezet. Net als bij honden is het van belang dat het dier naar jou toe komt en niet andersom, want anders verstoor je de rangorde en maak je het dier de baas.

Brammetje kon niet blijkbaar niet leven met de veranderde situatie en werd ineens ernstig ziek. Hij bleek een ernstig nierfalen te hebben. De dierenarts was erg bezorgd en gaf hem niet lang. Brammetje lag doodziek in een doosje en als hij er al uit kwam ging hij na een metertje lopen liggen waar hij was. Een hele dag heb ik naast hem gezeten, omdat ik vond dat ik hem dat verschuldigd was en op een aantal momenten leek hij erg zwak. Regelmatig rustte een hand op zijn lichaam die dan erg warm werd. Beetje bij beetje werd hij opener, toegankelijker en zachter. Hij leek te ontdooien en kreeg daardoor blijkbaar weer zin om wat te gaan drinken en piepkleine beetjes te eten.  In plaats van verslechteren, ging hij steeds meer activiteit laten zien.

Ruim een week later loopt Brammetje vrij stevig rond, springt weer op het aanrecht en eet naast speciaal voedsel ook uit het bakje van Punky. Het zou mij niet verbazen als hij hier volledig van weet te herstellen, door de warmte die hij nu weer ontvangen kan. Met elkaar kunnen we een nieuw evenwicht vinden waarin ieder tot zijn recht komt.

© Wonieka A. Meuter

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s