Tot op de bodem

Iedereen met een tuin weet het: er zijn planten die heb je met wortel en al in zijn geheel te verwijderen. Laat je ook maar iets zitten, dan komt het weer terug. In mijn geval gaat het om hertshooi (Hypericum), maar meer bekend is zevenblad.

Terwijl ik de hertshooi aan het verwijderen ben, wat echt een hele klus is, omdat de grond uit alleen maar wortels bestaat die je er niet gemakkelijk uittrekt, denk ik aan een vriend die je echt niet voor zo’n klus moet vragen. Hooguit voor het grove werk. Hup, met alle daadkracht de schop erin. Wil je de plant echt kwijt, dan heb je preciezer te werk te gaan met geduld en volharding. En daar ontbreekt het hem aan.

Zo gaat het ook bij patronen die in je leven ontstaan zijn. De schop erin is niet voldoende. Dat is het begin. Je herkent het patroon, voelt pijn of verdriet. Fijn als het daarmee klaar zou zijn. Meestal is dat niet zo. Je hebt nog andere lagen te ontdekken, te zien hoe het patroon doorwerkt in je bestaan. Dat is een heel secuur werk dat volharding vraagt. Want zolang er maar iets blijft zitten, blijft het op de een of andere manier terugkeren in je leven.

Het leven laat het je zien, net als in de tuin…

3 gedachten over “Tot op de bodem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s