Wat ik heb ervaren

Het is nacht en ik zit te mediteren, zoals ik elke nacht doe. Regelmatig verbinden mensen zich onbewust met mij, omdat ze helderheid willen over hun situatie. Juist tijdens de nacht kan dat wat mensen uitzenden meer bij mij binnen komen en dat is de reden dat ik ’s nachts kortere of langere tijd ga zitten om bewust te blijven in dat wat er gaande is.

Deze nacht kreeg ik geen grip op dat wat ik ervoer. Dat wat ik meestal doe als ik iets ervaar van anderen, heftig of minder heftig, leek niet te werken. Ik ging in de cirkel van lichtwezens staan, verbond me met God, maakte mijn energiesysteem schoon. Het deed niks. Vervolgens ging ik mij juist verbinden met dat wat ik ervoer en ging ik erin voelen. Zo zette ik er licht op. Het hielp me om het op te schrijven. Het is zowel geschreven vanuit wat ik zelf ervoer als hoe ik het van die ander ervaar.

Dit is wat ik geschreven heb:

De energie voelt als een sluipmoordenaar, die mij -wie ik ben- zomaar en haast ongemerkt om zeep helpt. Het voelt als een subtiele vorm van onderdrukking, waarbij elke kleur, gevoel, authenticiteit en levendigheid ondermijnt wordt. Zich niet bij machte voelen en daardoor steeds de macht uit handen geven. De macht geven aan de moeder die weet wat goed voor je is en hoe het moet, want zelf kun je het niet meer voelen. Niet zichtbaar (kunnen) worden in wie diegene is. Een constante waas die over je heen gelegd wordt en die je niemand laat zijn. Het gevoel van een keuze te hebben of zeggenschap ontbreekt. Het word je belet om te zien, je raakt verdooft. Levenloos en bloedeloos. Het doet me denken aan de foto’s van deze persoon uit een album met jeugdfoto’s dat ik lang geleden heb gezien en waar ik nergens levensvreugde en levensenergie zag op het gezicht. Uitgedoofd.

Gewend zijn om onderdrukt te worden, om constant onder druk te staan. De druk van hoe het moet en hoe je hoort te zijn. Ik noem het een sluipmoordenaar, omdat deze energie mij het gevoel geeft er niet tegen opgewassen te zijn. Alsof ik niets anders kan dan mij erbij neer te leggen. Grijs. Geen licht kunnen zien.

Geen recht van spreken hebben. Beter niets zeggen, want je zegt het toch altijd verkeerd. Het heeft geen zin om iets te zeggen, want de ander weet het toch altijd beter. Je kunt wel in discussie gaan, maar uiteindelijk trek je toch aan het kortste eind.

Het vuur is gedoofd. Smeult alleen nog. Een constante kramp in het hoofd waarin alles verwrongen raakt. En ik zou mijn hart wel willen voelen, maar mijn hoofd trekt zoveel aandacht, dat ik niet verder kom dan het voelen van mijn hoofd. Ik kan mijn lichaam wel voelen, maar de energie stroomt nooit echt helemaal door, want het hoofd staat dat niet toe. Vanuit het hoofd blijft er die druk van ‘je doet er niet toe, je bent niemand’. Dus: hoezo dan God ervaren of toelaten?

En je kunt wel vechten, maar elk gevecht lijkt bij voorbaat een verloren zaak. Je kunt je er maar beter bij neerleggen. En ook al weet je wie je bent en heb je dat meerdere keren ervaren, je kunt het niet voelen. Alles is vervlakt geraakt, bevroren en verstijft. Schuldgevoel verteert je, want je bent altijd ontoereikend, hoezeer je ook je best doet. Daarom wordt het innerlijk weten maar liever verdoofd, want anders kun je helemaal niks meer. Ondertussen houdt de stroom van ‘had ik niet beter dit’ of ‘had ik niet beter dat?’ nooit op. Constante twijfel.

Nadat ik dit allemaal doorvoelt had, ging het meer stromen en ik kon ik mezelf weer ervaren. Het had mij op een andere manier zicht gegeven op deze persoon. Het begrip was vergroot. Ik was voelend aanwezig en daardoor raakte ik mezelf niet kwijt. Het geeft mij grond onder de voeten, waardoor ik om kan gaan met dat wat plaats vind in mijn leven en mijn innerlijke kracht toeneemt.

© Wonieka A. Meuter

Vertolken

Ze kon zomaar vallen. Van de lage gymbank, terwijl ze een boterham aan het eten was, of van haar fietsje of stoel, zonder aanwijsbare redenen. Aan gevoel van evenwicht kon het niet liggen. Zet haar op een muurtje en zij loopt er zonder moeite overheen. Dat dit meisje vertolkt wat er onbewust bij volwassenen gaande is, wordt bevestigd door haar moeder. Zij vertelde dat toen zij zich onlangs erg opgejaagd voelde en gestrest, het haar opviel dat Katleen erg druk deed en snel afgeleid was. Nadat de moeder daar bij zichzelf aandacht had besteed, kon Katleen weer rustig doen waar ze mee bezig was en straalden haar ogen weer.

Zoals een tolk een vreemde taal voor iemand vertolkt, zo vertolkt Katleen de niet zichtbare en weggedrukte ladingen van anderen. Zij voelt dat in haar lichaam en laat het zien in haar gedrag. Ik heb dit zelf als kind, maar ook als volwassene, eveneens gedaan. Daar kwam ik achter toen ik cursussen Intuïtief Ontwikkelen ging doen. De spanningen van mijn vader, werd hoofdpijn bij mij. Een hoofdpijn waarvoor geen medische verklaringen was, noch voor de moeheid die niet paste bij mijn leeftijd en de activiteiten die ik deed. Ik heb als volwassene trainingen gedaan, waarin ik – achteraf gezien – tranen met tuiten gehuild heb, grotendeels vanwege de pijn die anderen niet wilden voelen. Om maar een paar voorbeelden te geven.

Als je niet weet wie je bent en je gevoeligheid niet herkent bij jezelf of bij een kind, dan kan er heel wat verwarring ontstaan. Je kunt er aardig van in de war raken. Bij Katleen is het wel herkend, zodat ze erin begeleid kan worden. Voor haar en haar ouders zijn er manieren gevonden, die behulpzaam zijn om bij zichzelf te blijven of zichzelf weer te hervinden wanneer zij sterk de energie van iemand anders ervaart en dit in haar gedrag laat zien. Inmiddels weet zij zelf wie zij is en hoe het voor haar voelt als Katleen, waardoor zij het steeds gemakkelijker kan herkennen wanneer ze niet bij zichzelf is. En dan nog kan het zijn dat het zo sterk is wat zij ervaart, dat ze het huilen niet kan stoppen of dat haar lichaam verkrampt.

Katleen is niet de enige. Ik zie veel kinderen en volwassenen die de energie van anderen vertolken en daardoor dingen zeggen en doen die niet bij hen passen. Hoe langer en hoe vaker je de energie van anderen vertolkt, zonder dat iemand je daar bewust van heeft gemaakt, hoe lastiger het kan zijn om het bij jezelf te herkennen. Het is erg vertrouwd geworden. Peter heeft al 10 jaar een pijnlijke plek in zijn rug. Door innerlijk onderzoek kwam hij er achter dat het oorspronkelijk niet van hem was, maar dat het inmiddels wel helemaal in zijn lichaam was gaan zitten. Eerst wilde hij er niet aan dat het niet iets van hemzelf was, juist omdat hij daar al zo lang last van had. Het is nu aan hem om dit te helen en wie weet is dat nog mogelijk.

Over vertolken schrijven, is je begeven op glad ijs, want het is niet aantoonbaar op gangbare wijze. Dat wat we onbewust naar elkaar toe uitdoen is niet zichtbaar, maar wel voelbaar als je opmerkzaam bent. Dat wat je niet wilt weten van jezelf, is er wel en zal zijn eigen leven leiden. Zelf heb ik ook vaak met veel kracht iets uitgezonden, zonder dat ik het in de gaten had. Daar ben ik erg van geschrokken. Het hield op toen ik bereid was verantwoordelijkheid te dragen voor alles in mijn eigen leven en niet langer bewust of onbewust mijn ongenoegen bij anderen neer te leggen. Begrijp je eenmaal hoe jij zelf of een ander energie vertolkt, dan kun je de weg naar jezelf weer terug vinden en gaan leven wie jij bent en wat jij wilt leven.

© Wonieka A. Meuter

kringel

 

I made an english translation for this blog. I am not very well in english, so excuse for the insufficient translation.

Impersonate

She could just fall. For no apparent reason, from the low gymbank while she was eating a sandwich, or her bike or chair. Her sense of balance could not be the reason. Put her on a wall and she easily walks over. This girl expresses what is going on unconsciously in adults, which is confirmed by her mother. She told me that when she recently felt very rushed and stressed, she had noticed that Katleen did very busy and distracted. When her mother had devoted attention to herself, Katleen became quiet again doing what she was doing and her eyes sparkled again.

As an interpreter translated a foreign language to someone, so Katleen expresses the invisible and pushed away emotional loads of others. She feels it in her body and shows it in her behavior. I did the same as a child, but also as an adult, I discovered when I started doing courses Intuitive Development. My father’s tension, headache to me. A headache for which there was no medical explanation or for the fatigue that did not suit my age and the activities that I did. As an adult I have done training, where I – in retrospect – have cried rivers of tears, largely because of the pain others didn’t want to feel. To give just a few examples.

If you do not know who you are and you do not recognize the sensitivity in yourself or a child, then there can be a lot of confusion. You can get pretty confused. It is recognized by Katleen so she can be supervised in this. There have been found ways that are helpful for her and her parent, how to keep to herself or rediscover herself again when she strongly is experiencing the energy of someone, and shows this  in her behavior. Meanwhile she knows who she is itself and how it feels for her as Katleen, making she ever easier can recognize when she is not herself. Then it may be that it is so strong that she experiences, she can’t stop crying or preventing the cramping of her body.

Katleen is not the only one. I see many children and adults who voice the energy of others and consequently say and do things that do not suit them. The longer and more frequently you expresses the energy of others, without having someone made you being aware of it, the harder it can be to recognize it in yourself. It has become very familiar. Peter has over 10 years sore in his back. By internal research, he discovered that it was not originally his, but by now had seated all the way into his body. At first he did not want to acknowledge that it was not something of himself, precisely because he had been so long hampered by. It is now up to him to heal this and who knows it is still possible.

Writing about impersonate, is like your go on thin ice, because it is not detectable by conventional manner. That which we unconsciously transmit to each other is not visible, but it is noticeable if you are perceptive. What you do not want to see about yourself it is still there and will create its own life. I also often have sent with great force something without that I had in mind. When I got through, I was shocked by that. It stopped when I was willing to take responsibility for everything in my life and I no longer wanted to resingn my displeasure to others consciously or unconsciously. Once you understand how you or someone else impersonate a different energy, you can find your way back to yourself again and start living who you are and what you want to live.