Angst of liefde

“De meeste mensen leven vanuit angst”, zei ik onlangs tegen een vriend en merkte dat het weerstand bij hem opriep. Dat hield mij bezig. Later realiseerde ik mij dat de meeste mensen angst vaak niet herkennen, laat staan dat ze het voelen. Zo ook mijn vriend.

Hoewel ik opgegroeid ben bij een vader die veel angst bij zich had, alleen al door zijn ervaringen als kind tijdens de Tweede Wereldoorlog, dacht ik lang dat het met mijn angsten wel mee viel. Totdat ik op mijn 25ste het boekje van Jamposky las “Liefde is angst laten varen” waarin hij stelde dat er of liefde is of angst. Een uitspraak die mij altijd bijgebleven is.

Sindsdien heb ik vaak nagedacht over angst en onderzocht hoe het werkzaam is in mijn leven en in die van anderen. Als ik liefde wil leven heb ik angst te herkennen bij mijzelf en bij anderen. Want als ik achter gedrag angst kan herkennen, vind ik het makkelijker om begrip te hebben en liefde te voelen.

Wat veroorzaakt angst
Angst kun je pas laten varen als je begrijpt wat angst veroorzaakt. Angst heb je als je iets kunt verliezen. Je kunt bang zijn om gezichtsverlies te lijden, dat je iets overkomt, dat je iets afgenomen wordt, dat een ander beter of meer is dan jij, of andersom gezien: dat jij je minder voelt dan een ander. Je kunt bang zijn voor macht, waardoor je je overgeleverd kunt voelen. Je kunt bang zijn voor ziekte en pijn, voor aftakeling, ouder worden en natuurlijk voor de dood. Je kunt bang zijn voor emoties, voor gevoelens, ja zelfs voor liefde.

Ik ben mijn lichaam
De essentie hiervan is volgens mij de overtuiging dat je je lichaam bent. Als ik ervan overtuigd ben dat ik dit lichaam ben, dan identificeer ik mij met mijn lichaam, met mijn sekse, mijn uiterlijk, met dat wat ik in mijn lichaam ervaar, met de rollen die ik in het leven vervul, met het land, het volk en de religie waar ik deel van uit maak, met mijn overtuigingen, gedachten en emoties. Om zo maar een aantal dingen te noemen.

Door die overtuiging kan er heel wat strijd ontstaan. Als je gelooft dat je het lichaam bent ben je vatbaar voor angst. Je zult reageren vanuit angst om jezelf, je familie, je land of je religie te verdedigen of je zult je een slachtoffer voelen die niet bij machte is om iets aan een situatie te doen.

Als iemand bang is voor controleverlies, kan diegene juist macht gaan uitoefenen en angst inzetten als wapen om de ander in zijn macht te krijgen en te houden. Dit is wat ik wereldwijd zie gebeuren op allerlei niveaus. Onderdanen bang maken omdat de machthebbers eigenlijk zelf bang zijn. Dan denk je dat er wapens nodig zijn of een vaccin of…. Dan denk je dat je compromissen hebt te sluiten en dat je vooral vriendjes hebt te blijven. Dan denk je dat die buitenlander of anders denkende een gevaar is.

Denken dat je het lichaam bent brengt een afscheiding aan tussen jou en de ander. Want die ander heeft een andere sekse, leeftijd, huidskleur, religie, smaak, denkwijze, opleiding enzenz. De onderliggende angst versterkt dat.

Is het waar?
Alleen, is het waar dat je je lichaam bent? Is het waar dat je je gedachten en emoties bent? Of zou het kunnen zijn dat je dat hebt? Dat je een lichaam hebt en dat jij de levende stroom van levensenergie bent in het lichaam? En dat dit voor iedereen geldt, ongeacht of dit voor diegene waar is of niet. Is leven dan liefde of angst? De levenskracht die geboren laat worden, die doet groeien, die kan helen en herstellen, staat die gelijk aan het lichaam en is die verdwenen op het moment dat het lichaam dood is, dat er geen leven meer in is? Is het de levenskracht die oordeelt en veroordeelt, die onderscheid maakt, haat, vecht en oorlog voert?

Angst zie ik als een duistere kracht die je gevangen houdt in het duister. Voor angst is angst waar en zal het ook verdedigen. Het maakt je bewusteloos, want het haalt je weg bij de liefde en het leven en je hebt het meestal niet eens in de gaten. Je kunt denken dat je goed bezig bent, dat je liefdevol bent, terwijl je voortgedreven wordt door angst.

Op het moment dat je het mechanisme door krijgt, het onder ogen ziet, het wil zien zoals het is, komt het in het licht. Deze liefde is vrij en ongebonden. De liefde blijft stromen als een rivier, die uit een bron komt. Op zijn weg komt het obstakels tegen, maar stroomt langs de keien, de rotsen en laat ze voor wat ze zijn.

Denk je dat je de levensenergie bent in het lichaam en kun je dat ook voelen, dan leef je vanuit liefde en zul je je verbonden voelen met anderen en het bestaan.

Advertenties

Aanvaarden

Over het omgaan met energie heb ik al vaker geschreven en mijn ervaringen gedeeld. Omdat ik hier dag en nacht mee te maken heb, blijft het aandacht vragen en blijf ik onderzoeken hoe daarmee om te gaan. Vorige week heb ik drie dagen achtereen gemediteerd. Mijn inzicht wil ik graag delen.

Zoals ik in deze blog schreef is water een ontvanger van energie. Omdat het lichaam grotendeels uit water bestaat komt dat wat iemand naar je uitzendt je lichaam binnen. Het lichaam kun je ook als klankkast zien dat resoneert op dat wat uitgedaan wordt. Iedereen zendt zijn gedachten, gevoelens uit en dat wordt bewust of onbewust ontvangen. Ook de onverwerkte zaken zenden we uit, zeker op het moment dat die ergens door geraakt worden en het te pijnlijk lijkt of is om het te voelen.

Sommige mensen zijn zo beschadigd geraakt in hun leven (meestal in hun vroege jeugd) dat hun hart gesloten is. Aan de buitenkant kunnen ze vaak nog wel vriendelijk over komen. Het is zo pijnlijk voor ze dat ze geloven dat het hun overkomen is en dat ze slachtoffer zijn van wat anderen doen. Ze zullen anderen beschuldigen en kunnen afgunstig zijn. Een ander het licht in de ogen niet gunnen. Ik ben meerdere van dit soort mensen in mijn leven tegen gekomen. Omdat ze geen verantwoordelijkheid willen of kunnen dragen voor hun eigen doen en laten kunnen ze nogal wat uitzenden aan beschuldigingen, haat, projecties, agressie en dergelijke. Als je dan bedenkt wat het met de potjes met rijst doet als je ze benadert vanuit liefde of haat, dan kun je je misschien voorstellen dat de energie van anderen je ziek kan maken. Zo heb ik van kinds af aan al hoofdpijn, vaak migraine gehad, een burn out. Ook kunnen mijn spieren verstijven, heb ik regelmatig darmklachten of maagpijn en zo meer. Je kunt er zelfs dood aan gaan. Als je je niet bewust bent van wat anderen uitzenden heb je alleen niet in de gaten dat dat weleens een oorzaak zou kunnen zijn.

Eerder dacht ik dat als ik mijn onverwerkte zaken opgelost zou hebben, dat het dan wel op zou houden. Of als ik genoeg liefde uitstraalde dan zou het mijn lichaam niet meer binnen komen. Als een sjamaan ben ik bezig geweest om op energie niveau met de ander te communiceren en iets te helen. Ik heb rozen, piramides en de merkaba om mij heen gezet. Om maar een paar dingen te noemen.

Afgelopen weken was het wel heel heftig. Eerst dagenlang hoofdpijn en migraine, wat ik het laatste jaar meestal wel kan keren maar wat nu niet lukte. Daarna had ik ineens jeukende bultjes op mijn bovenbenen, die wegtrokken waarna mijn voeten, handen en ellebogen dik werden. Mijn man dacht aan lyme, ik weet het aan dat wat er naar mij uit gedaan werd en was sowieso niet van plan om antibiotica te gaan slikken. Omdat ik weinig tot niks kon doen ben ik gaan mediteren.

Aanvaarden

Door stil te worden vanbinnen en voelend aanwezig te zijn, realiseerde ik mij dat ik niet veranderen kan dat anderen iets naar mij uitzenden en dat mijn lichaam daarop reageert met verstijving en verkramping (wat tot allerlei klachten leidt). Ik heb daar geen controle over. Alleen ben ik het lichaam niet. Dit lichaam is mijn voertuig. Dat wat anderen naar mij uitdoen en wat aan komt in mijn lichaam doet geen afbreuk aan wie ik ben. Iemand kan mij ziek maken en het kan zelfs tot de dood leiden, maar ik ben de stromende levensenergie van roodgoud licht dat door mijn lichaam stroomt. Dit voelt nu als waar voor mij en geeft mij ontspanning. Ik hoef niets anders te doen dan de situatie te aanvaarden zoals hij is.

Water als ontvanger van energie

Jaren geleden raakte ik bekend met het werk en onderzoek van Masara Emoto. Zoals met experimenten waarbij kinderen uit een klas in gedachten allemaal hetzelfde dachten over de 3 potjes met rijst die er stonden en welk effect dat had. In deze video laat iemand dit experiment zien.

Er zijn ook andere manieren waarop je het effect van je intenties in je lichaam kunt ervaren. In het traject Ont-wikkelen naar heel-zijn dat ik jarenlang gegeven heb, liet ik de deelnemers zich verbinden met iets of iemand dat ze haatten of waar ze van hielden. In die oefening konden ze ervaren welk effect dat had op hun lichaam. Elke keer weer indrukwekkend om mee te maken. Het gevoel van liefde versterkt het lichaam en boosheid of haat verzwakt het.

Gezien mijn eigen jarenlange ervaring in het omgaan met energie, denk ik dat het onderzoek van Emoto klopt. Daar het grootste gedeelte van het menselijk lichaam uit water bestaat, kunnen de (negatieve) gedachten van jezelf en anderen je lichaam beïnvloeden en zelfs tot ziekte leiden en tot allerlei lichamelijke klachten. Het verklaart voor mij ook dat de energie van anderen zo’n effect op mijn lichaam kunnen hebben en niet enkel op mijn energie.

Wil je meer weten over energie en daar meer begrip over krijgen, dan raad ik je aan het artikel ‘Van verdicht naar verlicht‘ te lezen. Daarin wordt heel concreet uitgelegd hoe energie in de vorm van materie het meest verdicht is naar de meest subtiele vormen van energie.

Ook de aarde bestaat voor het grootste gedeelte uit water. Dus als de onderzoeken van Masara Emoto kloppen, kun je je dan voorstellen dat alle onderdrukte spanningen, afwijzingen, angsten, oorlogen en frustraties ook invloed hebben op onze planeet? Misschien niet zo’n leuke gedachte. Hoewel, juist daar kun je wèl invloed op hebben. Je kunt jezelf helen, je bewustzijn vergroten en stapje bij stapje steeds meer leven vanuit een warm hart door alles wat nog in de duisternis ligt onder ogen te zien en te belichten. Je kunt je bewust worden van al je gedachten over jezelf en anderen en daar keuzes in maken die bijdragen aan meer verbinding en liefde.

Het zal werken als een steen die in een vijver gegooid wordt en dan kringen maakt. In het centrum sta jij met een lichaam dat liefde en licht uit straalt.

You can only clap with two hands

clapping-189171_640

“De wereld staat in brand” lees ik meerdere keren. Het lijkt steeds extremere vormen aan te nemen. Duizenden mensen zijn op de vlucht voor geweld, maar waar is het veilig? Ook daar waar het veilig lijkt ontkom je niet aan geweld.

Verlangt niet iedereen naar rust, naar vrede? Kun je die vrede afdwingen? Want als die ander nu maar ophoudt, dood is, gestraft is, dan…? Is dat echt waar? Lost dat het op? Hoe kan het dan dat het steeds extremer lijkt te worden? Heeft het tot nu toe gewerkt?

Je hebt altijd twee handen nodig als je wilt klappen. Heb je er maar één, dan gebeurt er niets en blijft het stil. Het is een zin die regelmatig in mijn gedachten komt. Het is lang geleden dat ik hem gehoord heb als boeddhistische koan waar ik in de loop van de tijd mijn eigen variatie op gemaakt heb. Natuurlijk is dat zo dat je twee handen nodig hebt om te klappen. Niet alleen letterlijk. Zolang ik reageer blijft er een opening voor een ander om iets naar mij uit te doen. Geen gemakkelijke les. Het maakt mij verantwoordelijk voor mijn deel, voor het antwoord dat ik geef. Als het mij raakt wat iemand zegt of doet dan heb ik daar iets mee te doen. Elk spoortje van haat, afkeer, boosheid, afgunst, betweterigheid in mijzelf geeft een opening aan een ander. Het was lang gemakkelijker om anderen te beschuldigen, te wijzen, maar het komt altijd bij je terug. Mijn eigen hart zal verhard zijn, gesloten en koud.

Voor mij is er maar één antwoord en dat is vanbinnen stil worden. Alles wordt gezien en opgenomen in het hart zodat de levensenergie kan blijven stromen. Is het hart schoon, dan werkt het als een glanzend oppervlak dat teruggeeft wat uitgedaan wordt.

spiegel

 

De godin eren

20131028-142701.jpg

Hij belde haar terug omdat hem gevraagd was de godin in haar te eren, hoewel hij haar niet kende en slechts één keer had gesproken vanwege een begeleidingsvraag. Goral was tijdens het telefoongesprek onder de indruk geraakt van haar stilte en sereniteit. Dat bracht hem drie kwartier liggend op zijn buik in het gras en terwijl hij zich met haar verbond ontving hij zijn boodschap aan haar.

Verrast ontving zij zijn woorden als een geschenk, precies op het juiste moment in haar leven. Hij was een boodschapper die de godin van de liefde mocht eren, doch die ging denken dat hij daarvoor nodig was. Zijn tantrische achtergrond, geworteld in Indiase voorouders, bepaalden zijn identiteit en zijn waarde als man. Hij beheerste zijn lingam en had veel kennis over en ervaring met tantrische rituelen. Met zijn innerlijke ogen had hij haar yoni gezien als een prachtig goddelijk juweel, waarvan hij erg onder de indruk was.

Goral wilde haar inwijden in de geheimen van de tantra en dacht dit met behoud van zijn huwelijk te kunnen doen. Hij dacht dat zij zichzelf onderschatte, wilde steeds over lichamelijke (seksuele) ervaringen praten. Zij ervoer weinig ruimte door zijn overheersende gerichtheid op haar, vanuit zijn overtuiging dat hij iets moest doen. Vanuit haar vrouwelijke kracht, liefde en inzicht maakte zij haar grenzen duidelijk en wat zij bij hem waargenomen had. Zij wil liefde leven met een man in alle aspecten van het bestaan, omdat alleen in overgave aan elkaar het samengaan van het mannelijke en het vrouwelijke volledig geheeld en gemanifesteerd kan worden.

Hoewel Goral oprecht wilde onderzoeken of hij met deze vrouw verder wilde, speelde zijn gerichtheid op haar lichaam en haar yoni hem parten als iets wat niet te bedwingen leek. Op het moment dat zij haar hart voor hem opende en de liefde liet stromen, was dat aantrekkelijk en tegelijk beangstigend. Hij wilde wel haar prachtige yoni, maar niet haar liefde. Door haar liefde was zijn gebrek aan liefde en behoefte aan seksuele intimiteit zichtbaar geworden achter zijn mooie woorden en tantrische vaardigheden. De godin van de liefde wist hij niet te eren.

Een man hoeft niet hard te werken om de godin in een vrouw te eren, door veel te doen om haar te bevredigen en tot hoogtepunten te brengen. Het is aan beide partners om zich volledig te openen en zichzelf en de ander te eren. Niet alleen in bed. Een warm en liefdevol hart heeft aandacht en weet zorg te dragen in alle aspecten van het bestaan.

Als het doen losgelaten kan worden, kan de liefde en wijsheid van de godin ontvangen worden. In de ontspanning en ruimte die er ontstaat wordt het veilig zich te laten leiden en mee te laten nemen in de wereld van de vrouw. Een wereld waarin zijn ware mannelijke kracht tot leven gebracht wordt en vrijelijk kan stromen. De belevingswereld van het manzijn mag ruimte gaan maken voor die van de vrouw, zodat er in deze ontdekkingstocht zich nieuwe werelden zullen openbaren in een gezamenlijk samenzijn.

© Wonieka A. Meuter