You can only clap with two hands

clapping-189171_640

“De wereld staat in brand” lees ik meerdere keren. Het lijkt steeds extremere vormen aan te nemen. Duizenden mensen zijn op de vlucht voor geweld, maar waar is het veilig? Ook daar waar het veilig lijkt ontkom je niet aan geweld.

Verlangt niet iedereen naar rust, naar vrede? Kun je die vrede afdwingen? Want als die ander nu maar ophoudt, dood is, gestraft is, dan…? Is dat echt waar? Lost dat het op? Hoe kan het dan dat het steeds extremer lijkt te worden? Heeft het tot nu toe gewerkt?

Je hebt altijd twee handen nodig als je wilt klappen. Heb je er maar één, dan gebeurt er niets en blijft het stil. Het is een zin die regelmatig in mijn gedachten komt. Het is lang geleden dat ik hem gehoord heb als boeddhistische koan waar ik in de loop van de tijd mijn eigen variatie op gemaakt heb. Natuurlijk is dat zo dat je twee handen nodig hebt om te klappen. Niet alleen letterlijk. Zolang ik reageer blijft er een opening voor een ander om iets naar mij uit te doen. Geen gemakkelijke les. Het maakt mij verantwoordelijk voor mijn deel, voor het antwoord dat ik geef. Als het mij raakt wat iemand zegt of doet dan heb ik daar iets mee te doen. Elk spoortje van haat, afkeer, boosheid, afgunst, betweterigheid in mijzelf geeft een opening aan een ander. Het was lang gemakkelijker om anderen te beschuldigen, te wijzen, maar het komt altijd bij je terug. Mijn eigen hart zal verhard zijn, gesloten en koud.

Voor mij is er maar één antwoord en dat is vanbinnen stil worden. Alles wordt gezien en opgenomen in het hart zodat de levensenergie kan blijven stromen. Is het hart schoon, dan werkt het als een glanzend oppervlak dat teruggeeft wat uitgedaan wordt.

spiegel

 

Advertenties

De godin eren

20131028-142701.jpg

Hij belde haar terug omdat hem gevraagd was de godin in haar te eren, hoewel hij haar niet kende en slechts één keer had gesproken vanwege een begeleidingsvraag. Goral was tijdens het telefoongesprek onder de indruk geraakt van haar stilte en sereniteit. Dat bracht hem drie kwartier liggend op zijn buik in het gras en terwijl hij zich met haar verbond ontving hij zijn boodschap aan haar.

Verrast ontving zij zijn woorden als een geschenk, precies op het juiste moment in haar leven. Hij was een boodschapper die de godin van de liefde mocht eren, doch die ging denken dat hij daarvoor nodig was. Zijn tantrische achtergrond, geworteld in Indiase voorouders, bepaalden zijn identiteit en zijn waarde als man. Hij beheerste zijn lingam en had veel kennis over en ervaring met tantrische rituelen. Met zijn innerlijke ogen had hij haar yoni gezien als een prachtig goddelijk juweel, waarvan hij erg onder de indruk was.

Goral wilde haar inwijden in de geheimen van de tantra en dacht dit met behoud van zijn huwelijk te kunnen doen. Hij dacht dat zij zichzelf onderschatte, wilde steeds over lichamelijke (seksuele) ervaringen praten. Zij ervoer weinig ruimte door zijn overheersende gerichtheid op haar, vanuit zijn overtuiging dat hij iets moest doen. Vanuit haar vrouwelijke kracht, liefde en inzicht maakte zij haar grenzen duidelijk en wat zij bij hem waargenomen had. Zij wil liefde leven met een man in alle aspecten van het bestaan, omdat alleen in overgave aan elkaar het samengaan van het mannelijke en het vrouwelijke volledig geheeld en gemanifesteerd kan worden.

Hoewel Goral oprecht wilde onderzoeken of hij met deze vrouw verder wilde, speelde zijn gerichtheid op haar lichaam en haar yoni hem parten als iets wat niet te bedwingen leek. Op het moment dat zij haar hart voor hem opende en de liefde liet stromen, was dat aantrekkelijk en tegelijk beangstigend. Hij wilde wel haar prachtige yoni, maar niet haar liefde. Door haar liefde was zijn gebrek aan liefde en behoefte aan seksuele intimiteit zichtbaar geworden achter zijn mooie woorden en tantrische vaardigheden. De godin van de liefde wist hij niet te eren.

Een man hoeft niet hard te werken om de godin in een vrouw te eren, door veel te doen om haar te bevredigen en tot hoogtepunten te brengen. Het is aan beide partners om zich volledig te openen en zichzelf en de ander te eren. Niet alleen in bed. Een warm en liefdevol hart heeft aandacht en weet zorg te dragen in alle aspecten van het bestaan.

Als het doen losgelaten kan worden, kan de liefde en wijsheid van de godin ontvangen worden. In de ontspanning en ruimte die er ontstaat wordt het veilig zich te laten leiden en mee te laten nemen in de wereld van de vrouw. Een wereld waarin zijn ware mannelijke kracht tot leven gebracht wordt en vrijelijk kan stromen. De belevingswereld van het manzijn mag ruimte gaan maken voor die van de vrouw, zodat er in deze ontdekkingstocht zich nieuwe werelden zullen openbaren in een gezamenlijk samenzijn.

© Wonieka A. Meuter

Godin van de liefde

Deze zomer is de godin van de liefde in mij ontwaakt. Jarenlange ontwikkeling en bewustwording op velerlei gebieden brachten haar tot leven tijdens een onverwachts intens en vreugdevol samenzijn. Onverwachts, omdat ik mij erbij neergelegd had dat ik ooit nog de liefde lichamelijk zou kunnen ervaren met een man, steeds in verbinding met mezelf en de ander, in een vloeiende stroom van geven en ontvangen.

Er was in dit samenzijn alleen een wens om liefde te willen leven, zonder voorwaarden en bindingen. Ik voelde me veilig, toonde in vertrouwen mijn kwetsbaarheid in een lach, in een traan, in een mij volledig openen en bloot geven en ik zag en voelde hetzelfde bij hem. Alles kon gezegd en benoemd worden. De ogen bleven open en ook ’s nachts was het licht.

Mijn gekwetste vrouwzijn, in het verleden geschonden door de mannen in mijn leven die niet sensitief genoeg waren, werd in deze liefde geheeld en opnieuw geopend. Tussen ons zinderde en knetterde het, wat niet meer nodig had dan een liefdevolle blik of een terloopse, maar bewuste aanraking. Onze lichamen vonden elkaar en wisten elkaar keer op keer te vinden. Ook zonder lichamelijke aanraking of contact.

In al onze naaktheid was het een ontmoeting van man en vrouw, waarin de pure man en de pure vrouw tevoorschijn kwamen in al hun kracht, kwetsbaarheid en schoonheid. Leven als man en vrouw, waarin de eeuwenoude wonden tussen mannen en vrouwen geheeld konden worden, bleek er niet in te zitten. Op zeer pijnlijke wijze sloot zijn hart zich naar mij van het ene moment op het andere en verhardde zich.

Ervaringen met mannen nadien hebben mij doen beseffen dat het om een unieke ervaring ging. Dat, waarvan ik altijd heb geweten dat het wel mogelijk is, daarvan heb ik nu ervaren dat het inderdaad mogelijk is en zelfs nog meer dan ik tot nu toe heb kunnen ervaren.

De godin van de liefde is open, toont zich kwetsbaar, is gevoelig, sensueel en sensitief. Tegelijkertijd is zij niet bang voor mannelijke kracht, die zo onderdrukt kan zijn dat hij als een exploderende kracht tevoorschijn kan komen. Zij weet deze kracht zodanig te hanteren en te ontvangen dat haar lichaam ongeschonden blijft bij de ontlading van deze harde haast brute kracht van een man, die nooit echt zijn mannelijke kracht heeft kunnen leven, zoals volgens mij veel mannen onderdrukt (gecastreerd) zijn in hun manzijn door hun moeders en andere vrouwen in hun leven.

Een godin van de liefde is kwetsbaar in deze, al eeuwen, door mannen gedomineerde wereld. De liefde wordt door de meeste mannen anders begrepen dan door de godin bedoelt en veelal als bedreigend ervaren. De angst voor de liefde, voor nabijheid wordt niet herkend, noch erkend en het ‘probleem’ wordt gemakkelijk bij de vrouw gelegd die zich in al haar kwetsbaarheid en ontvankelijkheid toonde.

De godin van de liefde is liefde, leeft liefde in verbinding met zichzelf en anderen die met haar de liefde willen leven. In de meeste gevallen niet lichamelijk omdat zij dat niet wil en ook omdat dat niet nodig is om liefde te kunnen leven. Deze godin van de liefde heeft wel de wens om met meerdere mensen liefde te willen leven en samen met anderen het avontuur te beleven van het leven van jouw en haar pure vrouwzijn en manzijn.

Wonieka A. Meuter

Van verdicht naar Verlicht

Eigenlijk heeft iedereen ermee van doen, met dimensies. Of je hier nu bewust van bent of niet. Het meest concreet zijn de eerste drie dimensie die over het leven hier op aarde gaan. Maar ook met de vierde dimensie heeft iedereen van doen, want wie je ook bent en wat ook je werkzaamheden zijn, je waarnemingen gaan verder dan je zintuigen. De meeste mensen hebben het wel eens meegemaakt dat je een ruimte binnen liep en dat je dan de sfeer om te snijden vindt, terwijl er aan de gezichten misschien niet zo veel af te lezen valt. Er zijn genoeg zegswijzen, die hier over gaan als: “dat is geen zuivere koffie”, of “iets aan je water voelen”.

Het kunnen herkennen van deze dimensies en welke functies ze hebben maakt dat je er op een bewuste manier mee om kunt gaan. Zonder begrip over deze dimensies kun je het gevoel hebben dat dingen je overkomen in het leven, kun je je gevangen voelen in je ervaringen en dat wat er gebeurt bij jezelf en in de wereld om je heen. In dit artikel leg ik uit wat de dimensies zijn, hoe je ze kunt herkennen.

Afhankelijk van wat je uitgangspositie is, wordt de waarde van het leven hier op aarde onderschat of overschat. Degenen die het onderschatten zijn veelal de mensen die met spiritualiteit bezig zijn. Zij kunnen zo de neiging hebben zich op het licht te richten, dat zij voorbij gaan aan de realiteit van het aardse bestaan. Aan de andere kant heb je mensen die materie als enige werkelijkheid zien. Dit zijn vaak wetenschappers en mensen die bovennatuurlijke of buitenzintuigelijke verschijnselen afwijzen. Voor beiden kan gelden dat ze gevangen zijn geraakt in een zienswijze die belemmerend werkt in het volledig kunnen leven wie je bent. Ik zal hier een poging doen deze dimensies zo concreet  als mogelijk te beschrijven, opdat ze herkenbaar voor je worden en deel kunnen gaan uitmaken van je eigen realiteit.

Derde dimensie – materie

aarde

We leven hier op aarde in de fysieke wereld. Deze bestaat uit materie, het stoffelijke en behelst alles wat je kunt aanraken, vasthouden en kan meten. Dit wordt ook wel de derde dimensie genoemd, omdat daarin alles een voorkant en een achterkant en ook zijkanten heeft, een boven en een onder. Je kunt het van alle kanten bekijken. De derde dimensie bevat ook de eerste dimensie van de punt en de tweede dimensie van het platte vlak en de rechte lijn, zoals een schilderij of een tekening.

We hebben hier op aarde van doen met vormen, want het meeste neemt een vorm aan. Materie neemt de vorm aan van vast, vloeibaar en gas, waarbij het eerste het meest verdicht en het meest geconcentreerd is. Verdichting van materie wordt begrepen als een verdichting van energie in vele verschillende vormen of atomen, als een soort verstolling. Licht is dan de ijlste vorm van materie, water is een tussenvorm.

Leven in de realiteit van de aarde betekent in een lichaam leven en ervoor zorgen. Je lichaam heeft sowieso behoefte aan voedsel en beschutting. In alles wat we doen en voor onze overleving, gebruiken we diverse vormen van materie. Ook al hoeven velen niet meer het land op voor hun voedsel en begeven we ons steeds meer in de virtuele wereld van internet, je zit nog steeds achter je toetsenbord op een stoel, in een gebouw.

Vierde dimensie – energie

Materie kun je aanraken en dan krijg je een gewaarwording van dat wat je aanraakt, namelijk of het bijvoorbeeld warm of koud is, hard of zacht, ruw of glad. Stop je iets in je mond, dan zal je iets proeven. Tik je er tegenaan dan zul je iets horen. De ene zintuiglijke gewaarwording zul je misschien prettig vinden of leuk, een andere gewaarwording zal je een andere beleving geven. Een geur, een smaak of een geluid kun je niet vastpakken. Je kunt het wel ervaren in je lichaam en benoemen. Voor het gevoel dat een ervaring je geeft, geldt hetzelfde. Om iets te voelen of ervaren heb je een lichaam nodig.

Een gevoel vertaalt zich meestal in een gedachte, alleen al om het te benoemen en dat kan ook andersom. Je kunt iets denken en dat geeft je een bepaald gevoel, wat ook kan leiden tot emoties. Een gedachte, gevoel of emotie is een vorm van energie, omdat je het niet beet kan pakken. Of je hier nu bewust mee bezig bent of niet, in het leven hier op aarde heb je constant met dit soort energie van doen, omdat je voelt, ervaart, emoties hebt. Niet alleen bij jezelf, maar ook in contact met anderen. Als je een nieuw iemand ontmoet maak je een inschatting van deze persoon, waarbij het uiterlijk niet het enige is waar naar gekeken wordt. In alle contacten zal er in meer of mindere mate sprake zijn van een aanvoelen hoe het met de ander is. Net zoals de meeste mensen sferen in ruimten of tussen personen kunnen waarnemen en benoemen. Een sfeer kan bijvoorbeeld ijzig zijn, geladen, warm of tintelend.

Dit waarnemen van energie door te voelen noem ik de vierde dimensie. Deze dimensie is gebonden aan de aarde, aan de materie en aan het lichaam. In een gebondenheid zitten altijd aspecten van onvrijheid. Het is een waarnemen gebaseerd op overleven. Het vier dimensionale is zo breed dat je er gemakkelijk in kunt verdwalen of je er door overweldigd kan voelen. Door je aandacht te richten en daarin keuzes te maken ontstaat er een begrenzing en blijft dat wat je ziet, voelt of waarneemt hanteerbaar. In de vierde dimensie leven houdt in dat je kan leren op een bewuste manier om te gaan met energie, met het onstoffelijke.

De vierde dimensie bepaalt hoe we de derde dimensie ervaren. Want je gedachten, ideeën, gevoelens, verlangens en verbeelding zetten zich om in de stof,  krijgen vorm als je er iets mee gaat doen. Eigenlijk gebeurt dat continu. Het begint bijvoorbeeld met een idee of gedachte over wat je zou willen eten en vervolgens ga je dit uitvoeren. Hetzelfde geldt voor jouw ideeën en overtuigingen over het leven. Als je het idee hebt dat het leven ellendig is dan zal dat zich verstoffelijken en voor je zichtbaar worden. Je ideeën en overtuigingen bepalen je ervaringen, die zich vertalen in gevoelens en emoties in je lichaam.

Ook in de vierde dimensie is er sprake van meer of minder verdicht. Iets kan sterk verdicht aanvoelen of heel subtiel en ijl. Een emotie als boosheid is bijvoorbeeld meer verdicht dan een gevoel van vriendschap. Want is iemand echt heel boos, al dan niet geuit, dan kan dat haast tastbaar aanvoelen. Dan kun je de neiging hebben om achteruit te deinzen. Zo wordt een ijzige sfeer als meer verdicht ervaren dan een gezellige sfeer. Verdichting kan ook vertaald worden in trillingen. Materie heeft een lagere trilling of frequentie dan gas. Kleur heeft een bepaalde frequentie, waarbij rood de laagste frequentie heeft en daardoor het meest verdicht is en violet de hoogste frequentie heeft. Jouw eigen trilling, je mate aan verdichting of Verlichting, maakt jou meer of minder gevoelig, waardoor je meer of minder licht kunt waarnemen en toe kunt laten in je lichaam.

Vijfde dimensie – bewustzijn (licht)

Ben je vrij van de materie, omdat je er niet langer aan gehecht bent en doordat je je innerlijk helemaal vrij gemaakt hebt, dan leef je in de vijfde dimensie. Door bewust aanwezig te zijn in je fysieke lichaam, blijf je in verbinding met dat wat plaatsvindt. Je leeft onvoorwaardelijke liefde en geeft daaraan uitdrukking via je persoonlijkheid. Je hebt dan geen oordelen meer waarin iets goed of fout is. Iets is dan voor jou zoals het is. Hierdoor is er een beleving van eenheid, waarin de afscheiding tussen jou en de ander, tussen jou en de wereld weggevallen is. Je bent een doorgeefluik voor het universum dat “wakker” en alert is. Je hebt de mogelijkheid tot bewust creëren.

Elke dimensie is een optelsom van de voorafgaande dimensies. Het ene moment zal je vooral gericht zijn op de derde dimensie, doordat je vooral met het materiële bezig bent. Op een ander moment kan je met gedachten, ideeën, gevoelens of emoties bezig zijn (vierde dimensie). Daarin kunnen momenten zijn dat je volledig bewust bent van wat er bij je gebeurt. Als je er dan helemaal in aanwezig kunt zijn zonder oordeel dan ben je in de vijfde dimensie inclusief de eerste vier dimensies. Dat zou je een Verlichtingservaring kunnen noemen.  In het leven hier op aarde heeft iedereen te maken met de eerste vier dimensies. In een ont-wikkelingsproces naar heel-zijn kan het leven vanuit de vijfde dimensie tot je beschikking komen.

Leven in de eerste vier dimensies

Leven in de derde dimensie betekent leven in een lichaam. Het lichaam zoals dit op dit moment voor jou is. Mannelijk of vrouwelijk, groot of klein, gezond of ziek. Het lichaam is een geheel dat uit lichaamscellen is opgebouwd met een geheel uniek DNA. Het is samengesteld uit diverse systemen zoals het spijsverteringssysteem, het ademhalingssysteem en het immuunsysteem. In zijn functioneren is het lichaam heel dierlijk en instinctmatig gericht op overleven en het in stand houden van het bestaan.

chakra_map

In de overgang van de derde naar de vierde dimensie bevinden zich in het lichaam de chakra’s en meridianen. Meridianen zijn banen waardoor energie zich door het lichaam beweegt. Ze verbinden lichaamsdelen, organen, zintuigen en de psyche met elkaar. Chakra’s worden beschouwd als centra van activiteit, waarvan de levenskracht (energie) via de belangrijkste zenuwknopen in de ruggengraat ontvangen, afgestemd en afgegeven kan worden. Via de zenuwknopen zijn ze ook verbonden met de organen en diverse lichaamssystemen. Doordat zij zich in het lichaam bevinden zijn het als het ware een soort overbrengers van het onstoffelijke naar het stoffelijke en andersom. De chakra’s kun je als een soort schakels zien naar verschillende bewustzijnsniveaus. Deze bewustzijnsniveaus kunnen als meer of minder verdicht ervaren worden in de vierde dimensie en als heel verfijnd in de vijfde dimensie.

Het lichaam is als een instrument dat de klanken opvangt, resoneert en vertaalt. Zonder je lichaam kun je niks ervaren en niks doen. Het maakt het mogelijk om in de derde dimensie te kunnen leven. Een muziekinstrument op zich is een doods ding, totdat het bezield wordt door de muzikant die het bespeelt. Door de bezieling bestaat het lichaam, want anders zou het lichaam bepalen wat jij doet op een hele dierlijke instinctmatige manier. De ziel is wie jij in wezen bent en drukt zich uit in het lichaam door middel van je persoonlijkheid. De persoonlijkheid toont zich in je gedrag en je uitstraling.

Lichtenergie velden

Als je iemand tegen komt zie je een man of een vrouw met een bepaalt uiterlijk en op een bepaalde manier gekleed. Daarnaast zie je wat voor uitstraling iemand heeft. Of iemand er blij uit ziet, somber, open of gesloten. Ook de ruimte die iemand inneemt kun je ervaren.

Misschien heb je weleens meegemaakt dat er iemand een ruimte binnenkwam en allerlei mensen stil vielen en zich naar diegene toe draaiden, nog voordat diegene iets gezegd had of iets speciaals gedaan. Mensen met charisma hoeven er niets voor te doen om aandacht te krijgen. Ze nemen veel ruimte in. Terwijl iemand die erg verlegen is en de neiging heeft zich weg te cijferen voelbaar weinig ruimte inneemt, vaak niet eens gezien wordt. Meestal wordt zo iemand ook niet gehoord als die wat wil zeggen.

aura

De uitstraling die iemand heeft en de ruimte die iemand inneemt, maakt deel uit van wat een aura genoemd wordt. Een aura is een energieveld of een lichtveld om iemand heen dat je kunt voelen of waarnemen op een buitenzintuigelijke wijze, vaak in de vorm van kleuren en/of gewaarwordingen.

Een aura kun je ook als een magnetisch veld zien.  Als je twee magneten hebt dan zullen de noord en de zuidpool elkaar aantrekken en gelijknamige polen elkaar afstoten. Dit is voelbaar. Daartussen bevindt zich een magnetisch veld, waarvan de lijnen zichtbaar gemaakt kunnen worden door middel van ijzervijlsel op een blad papier. Je zou kunnen zeggen dat een magnetisch veld een samenbundeling is van energie, die altijd informatie in zich heeft. Een magneet is dus in staat om invloed uit te oefenen op voorwerpen die in de buurt van de magneet aanwezig zijn.

Alle levensvormen en zelfs ook de niet levende vormen worden omgeven door een lichtenergie veld, die energie opneemt en energie afgeeft. Het leven hier op aarde en de groei draait om deze uitwisseling van energie met de omgeving.  Denk maar aan planten, waarbij een plant water koolstofdioxide omzet in koolhydraten (suikers) met behulp van zonlicht. Hierbij komt zuurstof vrij.

ervaringsoefening-1 (1)Als je het hebt over de aura of het lichtenergieveld van mensen dan hebben we de ervaring dat er mensen zijn tot wie we ons aangetrokken voelen of die ons afstoten, zoals magneten elkaar aantrekken of afstoten. Dit heeft te maken met informatie in het lichtenergieveld die maakt dat er sprake is van aantrekking (zoals bij een verliefdheid) of afstoting (bij afkeer). Tussen mensen vindt er constant een uitwisseling van energie plaats. We zenden iets uit en ontvangen.

Het lichtenergieveld van jezelf, mensen, niet-levende dingen, planten en dieren kun je voelen, zoals in bijgaande oefening met de handen of in de oefening die je samen met een partner kunt doen. Het begint ermee dat je de energie in je handen activeert en vervolgens de energie tussen je handen gaat voelen. (Ervaringsoefening 1)

ervaringsoefening-2 (1)Heb je de energie tussen je handen ervaren, dan kun je ook onderzoeken of je via je handen ontvankelijk bent voor de aura van kristallen, planten en/of dieren. Daarna kun je gaan voelen of je ook het lichtenergieveld van iemand bewust kunt voelen. Want als iemand dicht bij je komt te staan kunnen je dat voelen. Als je verliefd bent voelt dat meestal heel prettig en kan het zelfs magnetisch aanvoelen, bij een ander zul je de neiging hebben een stapje achteruit te doen.

 

 

Ontwikkeling van ziel in lichaam

Lichtenergievelden kunnen met elkaar verbonden worden en dan ontstaat er een nieuw lichtenergieveld. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij de paring en de bevruchting die daaruit voortkomt. Op het lichtenergieveld van de paring, waarin de informatie zit van beide ouders ontstaat een nieuwe energie. In dat geval is één plus één drie. In het lichtenergieveld van iedere ziel zit informatie over wie die in wezen is en de belangen die hij heeft voor dit leven. Met die informatie is de ziel aangehaakt op de informatie van de ouders. Het lichaam is de verstoffelijking van wat de ziel komt doen, daarin wordt het zichtbaar.

Als een kind geboren wordt is de ziel meestal nog één met de persoonlijkheid, tenzij er tijdens de zwangerschap of geboorte heftige of angstige situaties hebben plaatsgevonden. In dat geval zal de ziel in mindere mate incarneren in het lichaam. Als je in de ogen van een pasgeboren baby kijkt, kun je vaak al iets van de kwaliteit van de ziel waarnemen. Het lichaam kent alleen zijn beperkingen, want het duurt minstens tot het 18e levensjaar voordat alle functies van het lichaam zich helemaal ontwikkeld hebben en tot volledige rijpheid gekomen zijn. De wijsheid en het weten van de ziel kan zich in die mate kenbaar maken als dat het lichaam en de persoonlijkheid zich ontwikkeld hebben.

Ligt in de eerste maanden van een leven op aarde de nadruk op het overleven in het lichaam en ermee omgaan, daarna ontwikkelt het kind steeds meer een persoonlijkheid op basis van het lichaam dat het heeft en de omstandigheden waarin het opgroeit. Het wordt zich steeds meer bewust van zijn behoeften en hoe hij zijn eigen belangen kenbaar kan maken aan zijn omgeving. Elk kind zal zijn eigen strategieën ontwikkelen om te overleven. De mate waarin de volwassenen in staat zijn het kind te zien en te begeleiden in zijn ontwikkelingstaken zijn mede bepalend in hoe zich de persoonlijkheid ontwikkelt.

Jouw leven verloopt heel anders dan van wie ook hier op aarde. Anders dan je familieleden, je broers en/of zussen, je vrienden. Het kan lijken alsof je ‘maar’ je leven leeft, als een toevalligheid. Toch kan jij je ergens in je leven van bewust worden dat er een bepaalde ordening in zit. Dat er krachten aan ten grondslag liggen die eerder verborgen waren.

Je persoonlijkheid heeft zich gevormd in de jaren die achter je liggen, vanaf je geboorte door alles wat je meegemaakt hebt. Het is een dynamisch geheel van karakteristieken die specifiek bij jou horen. In je persoonlijkheid laat je op jouw unieke manier zien hoe jij denkt en hoe jij op situaties reageert en op welke manier je dat tot uitdrukking brengt.

Iedereen wordt geboren met een belang. Vanuit je ziel, je kern is er een verlangen je te ont-wikkelen naar heel-zijn. De aarde is de plek waar we in de stof onszelf kunnen helen, weer heel kunnen worden door de ervaringen die we opdoen in ons lichaam. Door onze persoonlijkheid en hoe we in het leven staan wordt zichtbaar waarin je vrij bent en waarin je nog gevangen zit in overlevingsstrategieën.

illustratie-belang-van-de-ziel

In de afbeelding hiernaast is schematisch weergegeven hoe een leven kan verlopen. Je ziel heeft een plan of een belang (de rechte lijn omhoog). Deze lijn geeft weer in welke mate je leeft volgens het belang van je ziel; de mate waarin je leeft wie je bent of wat je potentie is. De horizontale lijn geeft het tijdsverloop aan.

Door de ervaringen die we op doen en doordat ieder kind de eerste jaren aan het overleven is, ongeacht hoe gebalanceerd of minder gebalanceerd de omgeving is, ontstaat er een beweging van de ziel af. In welke mate dat gebeurt is afhankelijk van dat wat de ziel al aan ervaringen heeft meegenomen en de informatie die aanwezig is in het lichtenergieveld. De ervaringen kunnen zo pijnlijk of heftig zijn dat de oorspronkelijke belangen uit het oog raken. Bij pijnlijke of traumatische gebeurtenissen zal iemand zich in de meeste gevallen sluiten en wanneer daar niets mee gedaan wordt, zal de lijn omlaag gaan. Maar het kan ook gebeuren dat iemand (ver) af raakt is van wie die is en dat er iets gebeurt in het leven, veelal een crisis, waardoor hij zich ervan bewust wordt dat hij vastgeraakt is en daar wat aan wil gaan doen. Door zich te ont-wikkelen komt hij in contact met zijn oorspronkelijke belang(en) voor dit leven. De lijn zal dan in de richting van het belang van de ziel buigen.

Het tussenliggende gebied is dat wat overbrugd of begrepen kan worden en dat vaak in het onbewuste ligt. In een ont-wikkelingstraject kun je je bewust worden van dit tussenliggende gebied en het tot je beschikking krijgen, waardoor alles wat je in je leven meegemaakt hebt betekenis krijgt.

Leven in deze wereld, terwijl je je bewust bent van de 5 dimensies en daar in vrijheid mee om kunnen gaan, betekent dat je totaal aanwezig bent in alles wat zich aandient. Het leven wordt dan ervaren als een avontuur, waarin je bewuste keuzes kunt maken, omdat je weet wat er gebeurt, omdat je dat ziet, voelt en waarneemt. Het leven overkomt je niet meer, je bent steeds in staat in vrijheid te handelen naar dat wat de situatie vraagt en vanuit de belangen die jij hebt.

© Wonieka A. Meuter

Kijken met de ogen van onschuld

In een wereld waarin we gewend zijn te wijzen naar een ander en anderen te vertellen hoe ze zich zouden moeten gedragen, kan het bevrijdend zijn om te gaan kijken met de ogen van onschuld. Kijken met de ogen van onschuld is voor mij een kijken met ogen die alles gezien hebben en die nergens meer van op kijken. Het is een onbevangen kijken als een jong kind, vol verwondering over wat het ziet en dat iets voor het eerst ziet.

De ogen van onschuld kijken vanuit een mededogend hart. Het hart heeft begrepen dat er niets te verwijten valt, dat niemand iets fout doet of goed. Elke ervaring draagt bij en heeft bijgedragen aan inzicht en begrip. De collectieve overtuiging dat er een goed of fout is – waarmee de meesten opgevoed zijn – kan een enorm struikelblok zijn in het begrijpen dat het eigenlijk niet bestaat en welke consequenties het denken in goed en fout voor onszelf en de wereld waarin wij leven heeft en heeft gehad.

Consequenties

Denken in goed of fout impliceert dat er anderen zijn die weten wat goed of fout is. Kinderen leren dat volwassenen het weten en raken daarmee af van hun eigen weten. Volwassenen vertellen kinderen hoe zij zich behoren te gedragen, of zij het zelf in de praktijk brengen of niet. Iets goed moeten doen of fout kunnen doen levert een constante spanning op, vanwege de behoefte aan goedkeuring en de angst voor afkeuring. Hoe frequenter en langduriger dit plaatsvindt, hoe belangrijker de mening van anderen voor je wordt en hoe minder je nog kunt voelen wat voor jou zelf van waarde is. Benaderd worden als kind op een manier waarin je het goed of fout doet, kan maken dat je je gaat aanpassen aan dat wat je denkt dat er van je verwacht wordt of je gaat juist rebelleren tegen de eisen die er aan je gesteld worden door bijvoorbeeld dwars te worden.

Voorbij dualisme

Iets is of goed, of het is fout wanneer je dualistisch denkt. Zelfs wanneer je weet te nuanceren blijft de behoefte aan duidelijkheid en kaders  overheersen. Je creëert daarmee een wereld die overzichtelijk lijkt en waarin ‘alles’ een vaste plaats heeft. Je hebt de goeden en de kwaden, de gezonden en de zieken, je bent rechts of links. Dat is wat je ziet. En wat je ziet onderstreept de ordening die je graag wilt zien om verwarring en onzekerheid te voorkomen. Het kan daarom moed vragen om voorbij goed en fout te gaan denken en iets te gaan zien zoals het is. Iets kunnen zien zoals het is vraagt een open hart waarin alles gevoeld kan worden zoals het tot je komt, zonder de behoefte te voelen het anders te maken. Je staat als het ware met je armen open en zegt “O, is dat zo?”, bij wat je ook voelt, denkt of doet. Je hoeft niet te interpreteren, niet te duiden. De ruimte die daardoor ontstaat verbreedt je kijken, je zien en je begrip. Dat wat je eerder niet zag, kun je ineens wel zien. De spanning die je eerder voelde valt weg en zelfs je longen kunnen zich dieper vullen.

O, is dat zo?

“O, is dat zo?” kun je op verschillende manieren lezen, horen of uitspreken afhankelijk van je intentie. De pijn uit het verleden die goed- en afkeuring je opgeleverd heeft, hebben je hart doen sluiten, zodat je je zomaar onverschillig of vlak kunt voelen bij iets dat je eigenlijk zou kunnen raken. “O, is dat zo?” kan dan hard klinken en koud, want wat kan jou het schelen? Bovendien wil je er niets mee te maken hebben, want je wilt er geen last van hebben. Hoe meer de pijn geheeld is, hoe meer in het “O, is dat zo?” verwondering zal klinken. De noodzaak tot reageren, tot je verdedigen en je verschansen wordt minder en minder. Het wordt stil vanbinnen, als een zee waar aan de oppervlakte het tumult is van een storm en waar het in de diepe lagen stil blijft.

Gebeuren

Goed of fout bestaat niet. In mijn beleving is er een gebeuren. Ik zie iets gebeuren en ik kan zien hoe het gebeurd is en wat het gevolg ervan zal zijn. Iets heeft altijd een consequentie en als ik die kan en wil zien, kan ik op basis daarvan keuzes maken. Ik ben in staat om te leven volgens mijn intenties en het innerlijke weten te gehoorzamen. Met onschuldige ogen kijk ik de wereld in en ik zie. Met een mededogend hart dat vertrouwt maak ik mee.

© Wonieka A. Meuter