Categorie archief: lichaam

Corona vaccinatie verplichten?

Vandaag kwam ik deze uitleg tegen over het coronavirus en wat dit in je lichaam teweeg kan brengen. Bij mij riep het angst op en dat als ik eenmaal besmet ben dat ik dan sowieso ziek zal worden.

Wetenschap, zeker als het om het lichaam en genezen gaat, wil weten wat ziekten als zo’n virus met het lichaam doet en welk middel of methode werkt om te genezen. Ze hebben in het gunstigste geval controle groepen waarbij ze testen of het helpt. Hoe groter de groep hoe zekerder ze denken te weten dat het werkt. Mijns inziens gaat het dan over een grote gemene deler. Het gaat over hoe de meeste mensen reageren op dit virus, op medicijnen of een methodiek.

In principe niks mis mee omdat die groep vrij groot is en het daarvoor kan werken.

Het hoeft echter niet te betekenen dat het voor iedereen waar is en voor iedereen zo werkt. Want ze kijken naar hoe het voor de meeste mensen werkt. De individuele gevallen zijn meestal niet interessant voor hen. Zelfs niet als daardoor zichtbaar kan worden dat er ook andere methoden zijn om bijvoorbeeld met een virus als corona om te gaan en te voorkomen dat je daarvan ziek wordt.

Ik denk namelijk dat er ook een andere benadering mogelijk is zoals ik in de blog Indringers en Onderdrukking beschreven heb.

Daarom hoop ik dat ze in Nederland intelligent om willen gaan met vaccins die ze aan het ontwikkelen zijn en dat ze niet iedereen gaan verplichten zich te laten vaccineren.

De keerzijde van bewondering

Ik had een buurman die mij bewonderde en respect had voor mij. Dat zei hij. In een tijd dat ik het zwaar had, had ik veel aan hem. Werd ik opgetild door zijn aandacht en liefde. Hij wilde mij helpen. Wel op zijn manier en ongevraagd. Het ging mij steeds meer benauwen hoe meer ik weer opkrabbelde. Want ik moest wel degene zijn naar zijn beeld van mij en zijn onvervulde behoeften.

Ik ken een ic-verpleegkundige in tijden van corona. Hij krijgt respect en bewondering. Dat heeft hij in zijn leven weinig gehad. Het geeft hem vleugels. Na een intense dienst is hij nog uren aan het vertellen over zijn werk, voelt hij zich geroepen om mensen te dienen want ze lezen zijn verhalen zo graag.

Bewondering is oh zo verleidelijk. Het voelt fantastisch. Je betekent wat, je bent belangrijk, anderen hebben je nodig. Het bevestigt je in de boodschap die je wilt brengen, maakt hem van waarde. Jij weet wat anderen nodig hebben en zij willen dat van jou krijgen. Er zijn er heel wat die leven op bewondering zoals (pop)sterren, hulpverleners, guru’s en narcisten. Verslavend is het ook. Heb je er eenmaal aan geproefd dan kan de weg terug lastig zijn.

De bewonderaar ziet iets moois, soms vanbuiten, soms vanbinnen en soms beiden. Hij ziet een held die doet wat hij niet denkt te kunnen. De held moet de redder zijn, de verlosser in wiens handen we ons leven kunnen leggen. Soms zelfs letterlijk. We bewonderen de wijze woorden, de inzichten, de moed, de uitstraling, het charisma. Verslavend is het ook en het kan lastig zijn om ervan los te komen.

In beide gevallen raak je verblind. Je ziet alleen nog de ander. De redder is aldoor bezig met het redden van de ander en de bewonderaar is afhankelijk van de goedkeuring, wijsheid of kundigheid van de ander. De een houdt de ander in stand, heeft de ander nodig. Beiden ontlopen hun verantwoordelijkheid. Beiden zitten gevangen in een afhankelijkheid waardoor ze pijn kunnen vermijden, een illusie in stand houden.

Velen leggen op dit moment hun leven in handen van artsen en andere hulpverleners. In het verleden waren artsen een soort van goden die ons moesten redden en zij dachten dat ze dat moesten zijn. We zijn gaan geloven dat daar de antwoorden liggen en de oplossing. Dat zij ons kunnen redden. Het contact met ons eigen weten en kunnen zijn we daarin kwijt geraakt.

Bewonderen en bewonderd worden kan gevaarlijk zijn of worden. Het is een vorm van onderdrukking. Een onderdrukking van je eigen weten, van het vermogen tot helen. Van het vertrouwen dat iedereen dat vermogen in zich heeft en dat jij daar niet verantwoordelijk voor bent. Deze tijd van corona, waarin niets meer hetzelfde is kan een kans betekenen om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor je leven en dit niet langer in handen te leggen van anderen.

En denk als je blieft niet dat het niet over jou gaat. Dit gaat over jou en mij.

Ik ben boos en het komt door jou!

woman-975339_960_720In de meeste gevallen worden we boos wanneer we niet krijgen wat we hebben willen of als iemand iets doet wat jij niet wilt, over jouw grenzen heen gaat. Als je afgeleerd is om uiting te geven aan je boosheid, dan heb je geleerd om dat wat je voelde te onderdrukken. Onderdrukking van gevoelens doe je door spieren aan te spannen.
Wil je het leven kunnen laten stromen, dan is het nodig deze spierspanningen in je lichaam te gaan herkennen en stapje bij stapje de onderliggende boosheid en gevoelens toe te laten. In eerste instantie kan het behulpzaam zijn om je te ontladen van de spanningen door ergens op te slaan, te schoppen of te stampen en door te gaan schreeuwen. Daardoor kan de energie in je lichaam weer gaan stromen op plekken die eerder vast zaten. Door schreeuwen geef je woorden aan de stroom die geblokkeerd was geraakt. Het onbewuste kan bewust worden doordat je hoort wat je allemaal zegt.
Ontladen is een energie die naar buiten is gericht, waardoor het kan zijn dat je daarbij aan de oppervlakte blijft. Meestal valt er na de ontlading nog meer te voelen. Minder heftig, maar vaak wel heel intens. Dan wordt het een doorvoelen waarbij je deels als een toeschouwer aanwezig bent, die zich realiseert dat alles wat er gevoeld wordt over het verleden gaat. Waar het bij een ontlading er om gaat dat je je totaal uit en daarin zo veel geeft als je kunt, is doorvoelen verstild. Je zakt als het ware in de gevoelens, terwijl de toeschouwer in je jou bij de hand blijft houden. Hierdoor kun je echt bij de kern komen van de boosheid. Je krijgt inzicht in de werkelijke oorzaak van je boosheid die in een ver verleden ligt.
Bij boosheid lijkt het alsof een ander iets gedaan heeft of nagelaten heeft. Zo voelt het echt op dat moment bij iets dat er gebeurde. Alleen is het jouw boosheid, jouw geraaktheid. Daar kun jij alleen maar wat mee doen. Jezelf bevrijden betekent verantwoordelijkheid nemen over je boosheid, door het te herkennen en erkennen als iets dat vooral over jou zelf gaat. Op die manier kunnen de onvervulde behoeften zichtbaar worden. Is eenmaal duidelijk wat die behoeften waren of zijn, dan wordt het mogelijk ze alsnog te vervullen en zorg te dragen voor jezelf. Het is niet langer nodig om te vechten en te strijden.

Wonieka A. Meuter

Kiezen voor genezing

  Zou het kunnen dat de gezondheidszorg heel vaak niet over gezondheid gaat maar over controle? En dat doktoren zich verantwoordelijk maken voor jouw lichaam, waardoor jouw lichaam niet meer van jou wordt (als je niet oplet)?

Een ernstige vraag aan het eind van een week waar we veelvuldig in de huisartsenpraktijk waren. Iets wat ongewoon is bij ons.

We voelden ons onder druk gezet om mee te gaan in de angst van de dokter en het systeem. Omdat we dat niet willen schreven we een brief. Hieruit een citaat waarin wij onze visie verwoorden:

“Ik vertrek graag vanuit vertrouwen in mijn lichaam, door mijn lichaam te voelen, me ermee te verbinden. Liefde voor mezelf en voor mijn lijf zorgen dat ik weer gezond wordt. Angst daarentegen zorgt voor het tegenovergestelde effect. Het lijkt er voor mij (ons) op dat je je niet kunt voorstellen dat er mensen zijn die in staat zijn hun lichaam te voelen en te kennen en die daar realistisch mee om weten te gaan en die volledig zelf verantwoordelijk willen zijn voor hun genezing. In onze gesprekken hebben we bij herhaling onze visie uitgelegd in de beperkte tijd die er is. Misschien nog onvoldoende voor jou. Daarom willen wij dat graag nog verder aan jou toelichten.

Onze visie is dat je niets zomaar mee maakt in je leven en dat alles een reden of oorzaak heeft. Ook dat wat er met ons lichaam gebeurt, de kleinere en grotere verstoringen in het evenwicht. Wij gaan er vanuit dat het lichaam altijd uit is op het herstel van de ontstane onbalans en dat dat ziekte genoemd wordt. Afhankelijk van hoever we het op hebben laten lopen, is het lichaam in grote mate in staat tot genezing. Daarbij is het wel nodig dat je naar de kern van het probleem gaat, dat je onderzoekt hoe het systeem uit balans is geraakt. Alleen dan kan werkelijke genezing plaats vinden. Een genezing die voor ons belangrijker is dan enkel het oplappen van het lichaam of het bestrijden van symptomen.

Nu we toch in de pen geklommen zijn willen we duidelijk maken dat wij gebruik willen maken van de diagnostische mogelijkheden van de medische wetenschap voor zover ons dat zinvol lijkt en het niet beschadigend is of kan wezen voor het lichaam, maar dat wij heel zorgvuldig willen bekijken in hoeverre wij gebruik willen maken van behandelingen en medicamenten. De berichten die wij lezen over de farmaceutische industrie geven ons weinig vertrouwen.”

Een dag nadat wij deze brief geschreven hadden kwam het volgende artikel over Lothar Hirneise  voorbij op Facebook dat overeen komt met mijn visie en dat uit een medische hoek komt.

Dit leidde voor mij tot de volgende:  het sterkt mij in mijn conclusie dat ik bij de huisarts weinig te zoeken heb. Zelfs niet voor een diagnose.

Een paar citaten uit het artikel die mij troffen.

De tumor is niet je probleem. Een tumor is een onwaarschijnlijk intelligente oplossing van het lichaam.” Als je gezond wordt, verdwijnt de tumor vanzelf. Daarom moet je ook niet meteen opereren om de tumor te verwijderen. Ga eerst ontgiften. Als de tumor dan nog steeds groeit – wat vrijwel nooit het geval is – kun je nog altijd opereren.”

“De meeste artsen zijn goede vaklieden die hun patiënten oprecht willen helpen. Maar… ze zijn werkzaam in een slecht systeem. Want, van wie krijgt de arts zijn informatie? Ten eerste van professoren aan de universiteit. En hoe word je hoogleraar? Door je omhoog te werken binnen de gevestigde orde. Door te vertellen wat iedereen daarvoor ook al vertelde. Er bestaat geen andere manier om in de wetenschappelijke wereld professor te worden.”

(…) “elke succesvolle kankertherapie bevat de volgende drie ingrediënten: grondige ontgifting, aanpassing van het dieet en mentaal of spiritueel werk.”

“Als het zo simpel en eenduidig is, waarom worden dan niet veel meer mensen beter? ‘Omdat succes discipline en inzet vraagt. Het vraagt van de patiënt dat hij in beweging komt, actief wordt, een constructieve vechthouding ontwikkelt. De meeste mensen kiezen de makkelijke weg: chemotherapie, bestralen of opereren. Mensen zeggen: “Hoezo makkelijke weg? Weet je hoe erg chemotherapie is?” Natuurlijk is chemotherapie geen pretje, maar je dieet en je levensstijl omgooien, is moeilijker. Daarom overleven zo weinig mensen kanker.”

Maar er staat nog meer interessant in het artikel zoals het belang van plezier hebben voor je immuunsysteem.

Wat mij betreft is het proces van bewustwording het belangrijkste. In veel gevallen zal het lichaam volgen.

Met plezier en tot aan mijn dood!

2404 klToen ik een jaar geleden besloot om blootsvoets te gaan lopen, kwam ik er achter dat ik niet wist hoe een natuurlijk looppatroon is zonder schoenen. Zelfs bij (wetenschappelijk) onderzoek wordt uitgegaan van de noodzaak van schoenen. Bij een doorgezakte middenvoet wordt gezegd dat je steunzolen nodig hebt. Inmiddels heb ik ervaren dat mijn voetklachten door het doen van gerichte oefeningen verdwenen zijn. Jaren lang schoenen dragen heeft gemaakt dat ik mijn tenen niet meer gebruikte bij het lopen. Het comfort van schoenen leidde tot krachtsverlies in de voeten en tot allerlei klachten in de rest van het lichaam.

De westerse levensstijl lijkt uit te zijn op zoveel mogelijk comfort om zo weinig mogelijk lichamelijke inspanning te hoeven doen. Luister ik met die oren naar reclames dan word ik verleid tot producten die mij het werk uit handen zullen nemen, die zacht, meegevend en ondersteunend zijn. Producten en apparaten helpen je zodat je zo weinig mogelijk hoeft te doen en veelal beperken ze je vrijheid in bewegen door je vast te zetten in een bepaalde houding, zoals je schoenen en stoelen. Zelfs fitnessapparaten zetten je lichaam vast in bepaalde houdingen. Het zijn allemaal prachtige bedenksels, die schoenen, brillen, wc’s, auto’s, fietsen, rollators, stoelen, tafels, electrische heggenscharen, bladblazers, grasmaaiers, wasmachines, stofzuigers, computers enz. enz. Echt prachtig! Behalve als ze je afhankelijk maken, als je gaat denken niet zonder te kunnen.

1807In het proces van opnieuw leren lopen en een natuurlijke manier van bewegen ontdekken, realiseer ik mij meer en meer hoe mijn lichaam vastgezet is geraakt en verstijfd mede door schoenen, stoelen en zitwc’s. Ik schrijf mede, omdat ik geleerd heb als kind te vertrouwen op denken in plaats van op voelen; omdat opgelegde normen en waarden gezien kunnen worden als verstijfde denkpatronen. Wat invloed heeft op het lichaam. Zo kan ik niet net zo lekker en ontspannen op mijn hurken zitten als heel veel Aziaten nog wel kunnen. Al jong was ik mijn natuurlijke soeplesse kwijt en met een stijf lichaam was bewegen niet echt leuk en zeker niet op gym. Dat bleef zo omdat er ook niets aan gedaan werd om bewegen tot iets fijns te maken. Bewegen bestond uit vastgezette opdrachten als over een bok kunnen springen of balspellen bestaande uit regels die vertelden hoe je had te bewegen. Bewegen was een hoofdzaak geworden.

Door de jaren heen heb ik mij op diverse manieren bewogen om tot een sterker en soepeler manier van bewegen te komen. De meeste vormen als yoga, chinese bewegingsvormen, sporten, dansen, stretchen vertellen je hoe te bewegen, welke houdingen je aan te nemen hebt. Veelal voelde ik mij onhandig, beperkt en lomp met mijn stijve lichaam. Daarbij vond ik ze vaak te onnatuurlijk. Ik denk dat bewegen gezonder en prettiger is als het onderdeel uitmaakt van mijn dagelijkse leven. Biodanza, wat ik lang heb gedaan vormde daar een uitzondering op, nodigde mij uit tot plezier en vrije expressie.

bushman-509239_640 klVanwege mijn doorgezakte middenvoet kwam ik bij Margriet Wijma terecht, een fysiotherapeute die gespecialiseerd is in voeten en dan met name in lopen op blote voeten en hoe je met oefeningen je voeten weer soepel en sterk kunt krijgen en zonder pijn. Wat invloed heeft op de rest van je lichaam en je lichaamshouding. Zij bleek net als ik interesse te hebben in het hervinden van een natuurlijk bewegingspatroon en realiseert zich ook dat we haast niet meer weten hoe dat is. De afspraken met haar zette mij in beweging om te willen bewegen en tot meer soeplesse te komen. In die ontdekkingstocht zag ik onderstaande lezing van Esther Gokhale en ik was onmiddelijk erg enthousiast, omdat zij in haar onderzoek gekeken heeft naar hele jonge kinderen (tot 2 jaar), inheemse culturen en afbeeldingen van voorouders om te ontdekken hoe oorspronkelijke beweging er uit ziet. Daarbij is zij heel realistisch over de conditie van het westerse lichaam en wat daarmee mogelijk is.

Margriet Wijma legde mij uit dat het antwoord tot een soepeler lichaam volgens haar niet lag in het doen van stretch oefeningen, yoga of Chinese bewegingsoefeningen maar door mijn lichaam op een ongebruikelijke wijze te bewegen. Ze liet het mij ervaren. Voorover gebogen mat Margriet de afstand tussen de toppen van mijn vingers en de vloer; 26 cm. Na 5 min bewegen van het lichaam – hurkend, staand liggend – was de afstand nog maar 16 cm! Wauw! Dit is voor mij fun! Creatief bewegen in het moment, los van structuren, stromen, hier en daar de grenzen op zoeken doe ik dit nu dagelijks en soms met een fijn muziekje erbij. Maar ook zit ik vaker op de grond, draai ik mijn lichaam in vreemde bochten, gebruik ik mijn lichaam voorbij het comfort. Geïntegreerd in mijn dagelijkse leven beweeg ik op een manier die zorgt voor souplesse, stabiliteit en kracht. Met plezier en tot aan mijn dood!

 

 

 

Vertel het je lichaam

Hieronder een interessante video van Mark Rosenberg, waarin hij uitlegt dat we boodschappen geven aan ons lichaam. Heel vaak geven we een boodschap waardoor onze spieren gaan aanspannen of verkrampen. Door stretch oefeningen kun je de spieren verlengen en ondertussen het lichaam vertellen te doen wat je wilt dat het doen. Je lichaam luistert naar wat je hem vertelt.

Vertel je spieren langer te worden. Laat los.

Je lichaam vertelt het je

Het lichaam vertelt je precies wat aandacht vraagt in je leven. Dat is ook mijn ervaring. Voelen en aanwezig zijn in dat wat je ervaart in je lichaam geeft je heel veel informatie. En soms heb je een professional nodig op een bepaald gebied om zicht te krijgen op onbewuste patronen en hoe je dat anders kunt doen.

juniEen recent voorbeeld uit mijn eigen leven: ik ben onlangs naar een fysiotherapeut gegaan vanwege een doorgezakte voorvoet. En hoewel ik een jaar geleden onderzoek had gedaan naar een natuurlijke manier van lopen op blote voeten, was ik mij er niet bewust van geworden dat ik mijn tenen niet gebruikte bij het lopen. Dit was een onbewust patroon waarvoor ik een professional nodig had om mij daarvan bewust te worden. Het signaal dat mijn lichaam gaf was een pijnlijke plek onder mijn voorvoet. Mijn tenen niet gebruiken komt door het dragen van schoenen maar is bij mij ook een uiting van een onbewuste levenshouding als reactie op vroege ervaringen in mijn leven.

Elk onbewust patroon kun je daarom ook een aangeleerd patroon noemen die niet oorspronkelijk en vrij is. Spierspanningen en pijnklachten vertellen je daarover.

kringel

Glenn Helberg (psychiater) heeft ervaren dat innerlijke wijsheid begint met de wijsheid van het lichaam. Het is als het openen van een deur van een kamertje waarin kennis ligt te wachten. Hij stopt ons in met een lied over deze prachtige wereld. Deze Nachtzoen krijgen we van hem.

http://www.npo.nl/de-nachtzoen/05-06-2015/VPWON_1236604

kringel

NB: een professional is voor mij iemand die specialist is op een bepaald gebied, liefst doordat diegene er zelf ervaring mee heeft, zich iets eigen gemaakt heeft en dat doorgeeft.