OK, het is van mij. Wat nu?



In de blog “Is het wel van jou?” beschrijf ik onder andere hoe je er achter kunt komen of dat wat je ervaart wel van jou is. In deze blog wil ik hier nog verder op in gaan en ook wat behulpzaam kan zijn als je je als het ware bezet voelt door iets wat je op de een of andere manier opgepikt hebt. Weten of het wel van jou is of niet maakt het gemakkelijker om je niet te identificeren met de klacht of het gevoel. Daarna begint het leren omgaan ermee.

Erbij leren blijven
Bij veel mensen is er de neiging is om bij het gevoel, de emotie of klacht vandaan te gaan. Dat kan onderdeel zijn van je overlevingspatroon. Als kind heb je altijd in min of meerdere mate te overleven in de situatie waarin je opgroeit. Geen ouder is volmaakt. Als je erg gevoelig bent of helderziend dan kunnen gebeurtenissen heel heftig binnen komen. Je ziet en voelt dingen die je niet kunt plaatsen als je jong bent. Vaak begrijpen de volwassenen ook onvoldoende wat er met je aan de hand is en hebben ze zelf onvoldoende ruimte voor jouw gevoelens. Een oplossing kan zijn om bij het gevoel vandaan te gaan. Dat betekent meestal dat je daardoor minder in je lichaam aanwezig kan zijn. Minder in je lichaam aanwezig zijn betekent ook dat je als het ware niet thuis bent en dat daardoor anderen gemakkelijker je huis (je lichaam) binnen kunnen komen zonder dat jij het in de gaten hebt. In het ergste geval word je een speelbal voor allerlei energieën, soms zelfs zonder dat je dat in de gaten hebt. Daar kun je aardig van in de war raken.

Het is dus belangrijk om voelend aanwezig te blijven bij dat wat je ervaart. Mindfulness of vipassana meditatie zijn mooie methoden waarmee je je dat eigen kunt maken.

Spanningen
Eigenlijk is er altijd sprake van spanningen. Ik noem dat ook wel verkrampingen. Angst maakt dat we verkrampen, net zoals je lichaam verkrampt door kou. Begrip krijgen over angst en de verschillende uitingsvormen daarvan kunnen voor jezelf behulpzaam zijn, maar ook om met mededogen om te gaan met dat wat anderen uitzenden. Hoewel je de angst misschien niet zo vaak voelt is het bij de meeste mensen wel aanwezig en bepaalt het ze meer dan ze in de gaten hebben. De meest basale angst is de angst om dood te gaan, de angst om ziek te worden, of dat er iets met je lichaam gebeurt. Zeker als je denkt dat je het lichaam bent en dat het alles is wat je hebt. Denken dat je het lichaam bent is denken dat je man of vrouw bent, kind, vriend, baas, werknemer enz. Wanneer je daarmee geïdentificeerd bent zul je jezelf bijvoorbeeld gaan verdedigen als je denkt dat iemand je aanvalt. Angst leidt altijd tot verkramping. Die verkramping leidt er meestal toe dat we dan meer in het denken en in het hoofd gaan, uit het lichaam. Ook omdat we te bang kunnen zijn om te voelen wat er te voelen valt.

Ontspannen
Ontspannen kan dan heel lastig zijn, maar het is wel een sleutel. Intenser ademhalen kan daarbij helpen. Het heeft mij ook geholpen bij het warmer krijgen van mijn lichaam. Als ik mij moe voel door energie dan krijg ik een helderder hoofd.

De ademhalingstechniek is vrij eenvoudig. Je ademt minimaal 30 keer intens in en uit, zodat je veel zuurstof binnen krijgt. Het ademen doe je zo ontspannen mogelijk. Je kunt je buikspieren gebruiken om de adem makkelijker uit je lichaam te krijgen, daardoor gaat het inademen meestal ook meer vanzelf. Hoe vaker je dit doet hoe makkelijker het ademen gaat. Na de dertigste uitademing houd je je adem in zo lang als je kunt. Tijdens dat vasthouden voel je in je lichaam en laat je zo veel mogelijk spanningen los. Vervolgens adem je een flinke teug in en dat houd je ongeveer 15 tellen vast. Ondertussen ‘stuur’ je de zuurstof naar plekken die het kunnen gebruiken. Meestal doe ik 3 rondes. Dat is het meest effectief. Vaker kan ook. Het is van belang om je aandacht te houden bij wat je aan het doen bent. Tellen kan daarbij helpen.

Deze ademhaling kun je prima in bed doen, bij wakker worden of wanneer je gaat slapen. Sommige mensen worden er echter te wakker van, maar het kan ook zijn dat je er zo ontspannen van wordt dat je gemakkelijker in slaap valt. Het valt overigens ook prima te integreren in je dagelijkse leven. Je kunt het namelijk ook tijdens een wandeling doen, fietsen, autorijden of achter het aanrecht.

Levensenergie
Adem is leven, ademen brengt vitaliteit. Door intensief te ademen kun je levendiger gaan voelen, vitaler. Ademen versterkt en bekrachtigt je levensenergie. Het is deze levensenergie die planten laat groeien na de winter en waardoor er weer bladeren aan de bomen komen. Het is de energie die leven geeft aan de materie en aan het lichaam en wat je verbindt met de wereld om je heen. Je kunt het visualiseren als een gouden licht en ook voelen in je lichaam als je daarop je aandacht richt. Het lichaam is voor mij het voertuig voor wie ik ben, een voertuig dat ik nodig heb om hier op aarde te leven en ervaringen op te doen. Ik zie en ervaar het steeds meer als een tempel waar ik zorgvuldig en liefdevol mee om wil gaan.

Hallo-meditatie:
Energetisch werk is onontbeerlijk als je om wilt gaan met energie, maar dan wel ìn je lichaam. Een grondingskoord visualiseren is behulpzaam als je het ook kunt voelen. En dat kan best lastig zijn als je in je hoofd terecht gekomen bent. Zo heb ik de hallo-meditatie bedacht en ontwikkeld voor mezelf. Het bleek ook voor anderen behulpzaam bleek ze onvoldoende in hun lichaam aanwezig waren, teveel in het hoofd zaten of te gespannen waren.

De meditatie gaat als volgt: neem even de tijd om je lichaam te voelen. Je kunt deze oefening zowel zittend als liggend doen. Neem waar hoe het met je lichaam is als een constatering: “Zo is het”. Breng dan je aandacht naar je voeten en voel hoe je voeten voelen; je kunt je voeten van binnen voelen, maar ook voelen waar je voeten contact maken met zijn omgeving (je schoenen, het matras enz.) Kijk of je ook je tenen afzonderlijk kunt voelen. Begroet vervolgens je voeten door vriendelijk tegen ze te zeggen: “HALLO voeten”. Op deze manier ga je van beneden naar boven je hele lichaam langs, onderdeel voor onderdeel. (Als je afdwaalt kun je besluiten om opnieuw te beginnen of verder te gaan met de plek die je herinnert dat je daar het laatst was).

Als je je hele lichaam begroet hebt, kun je het eventueel uitbouwen door je aandacht te richten op het volgende: voel hoe het in- en uitademt. Voel het kloppen van je hart, het speeksel in je mond, het voedsel in je buik, je kleren tegen je huid. Voel de levensenergie in je lichaam. Onderzoek de ruimte die je lichaam inneemt – de lengte, omvang, gewicht. Voel de voor- en achterkant, de bovenkant, de onderkant en de zijkanten. Begin een dialoog met je lichaam – probeer de taal ervan te begrijpen. Vraag hoe het lichaam zich voelt – kijk of het vermoeid of gespannen is. Luister naar het antwoord. Stemt het met je plannen in of niet.

Als je bedreven bent geraakt met deze oefening dan kun je hem overal doen, op elk moment van de dag.

Op blote voeten lopen
Wandelen in de natuur en specifiek in het bos geeft mij ontspanning. Ik kan mij omhuld voelen door het bos waardoor ik mijn eigen levensenergie gemakkelijker kan ervaren. Sinds ik blootsvoets loop is dat effect veel sterker geworden. Waar ik op schoenen nog wat op afstand bleef, voel ik nu door het directe contact met de aarde (zonder daar nu steeds mee bezig te zijn) mij veel meer deel uit maken van de omgeving. Alsof door het openen van de antennes onder mijn voeten, alle andere zintuigen ook helderder worden en ik meer waarneem. Zowel letterlijk door het zien van allerlei beestjes en plantjes, het voelen van verschillende temperaturen, als ook de verschillende sferen die er kunnen zijn. Daarbij brengt het lopen op blote voeten je gemakkelijker in het moment, doordat je net iets beter hebt op te letten waar je loopt en je aandacht vanzelf naar de zolen van je voeten gaat.

Mededogen
Er zijn vast nog meer dingen te bedenken die behulpzaam kunnen zijn bij het omgaan met energie. Last but not least wil ik mededogen noemen. In de maatschappij waar we opgegroeid zijn en leven kunnen we heel hard zijn naar elkaar en streng en veeleisend naar onszelf. Het maakt ons hart koud en ons lichaam verstijfd. Mededogen is met een warm en mild hart kijken naar onszelf en de wereld om ons heen. Mij helpt het om mij keer op keer te bedenken dat we volgens mij hier op aarde zijn om iets te ervaren en dat we allemaal onze eigen specifieke ervaringen op doen. Iedereen doet daarin precies dat wat hij te doen heeft naar het begrip dat diegene op dat moment heeft. Daar is geen goed of fout in. Ook is het niet aan mij daar iets van te vinden of te denken dat ik kan weten wat goed is voor iemand of hoe hij het zou moeten doen.

Hoe lastig of zwaar ik het ook kan vinden op sommige momenten, het is precies dat wat ik mee te maken heb, want anders was het wel anders geweest. Het laat zien wat mijn pad is en wat ik heb te doen. Ik maak het mee zodat ik kan zien en ervaren waarin ik helemaal leef wie ik ben en waarin nog niet.

Advertenties

Ik ben boos en het komt door jou!

woman-975339_960_720In de meeste gevallen worden we boos wanneer we niet krijgen wat we hebben willen of als iemand iets doet wat jij niet wilt, over jouw grenzen heen gaat. Als je afgeleerd is om uiting te geven aan je boosheid, dan heb je geleerd om dat wat je voelde te onderdrukken. Onderdrukking van gevoelens doe je door spieren aan te spannen.
Wil je het leven kunnen laten stromen, dan is het nodig deze spierspanningen in je lichaam te gaan herkennen en stapje bij stapje de onderliggende boosheid en gevoelens toe te laten. In eerste instantie kan het behulpzaam zijn om je te ontladen van de spanningen door ergens op te slaan, te schoppen of te stampen en door te gaan schreeuwen. Daardoor kan de energie in je lichaam weer gaan stromen op plekken die eerder vast zaten. Door schreeuwen geef je woorden aan de stroom die geblokkeerd was geraakt. Het onbewuste kan bewust worden doordat je hoort wat je allemaal zegt.
Ontladen is een energie die naar buiten is gericht, waardoor het kan zijn dat je daarbij aan de oppervlakte blijft. Meestal valt er na de ontlading nog meer te voelen. Minder heftig, maar vaak wel heel intens. Dan wordt het een doorvoelen waarbij je deels als een toeschouwer aanwezig bent, die zich realiseert dat alles wat er gevoeld wordt over het verleden gaat. Waar het bij een ontlading er om gaat dat je je totaal uit en daarin zo veel geeft als je kunt, is doorvoelen verstild. Je zakt als het ware in de gevoelens, terwijl de toeschouwer in je jou bij de hand blijft houden. Hierdoor kun je echt bij de kern komen van de boosheid. Je krijgt inzicht in de werkelijke oorzaak van je boosheid die in een ver verleden ligt.
Bij boosheid lijkt het alsof een ander iets gedaan heeft of nagelaten heeft. Zo voelt het echt op dat moment bij iets dat er gebeurde. Alleen is het jouw boosheid, jouw geraaktheid. Daar kun jij alleen maar wat mee doen. Jezelf bevrijden betekent verantwoordelijkheid nemen over je boosheid, door het te herkennen en erkennen als iets dat vooral over jou zelf gaat. Op die manier kunnen de onvervulde behoeften zichtbaar worden. Is eenmaal duidelijk wat die behoeften waren of zijn, dan wordt het mogelijk ze alsnog te vervullen en zorg te dragen voor jezelf. Het is niet langer nodig om te vechten en te strijden.

Wonieka A. Meuter

De duivel

De duivel voelt voor mij als een heel beladen begrip, iets waar je beter maar niet over kunt schrijven. De duivel is iets waar je bang voor (gemaakt) bent, waar je beter niet mee te maken kunt hebben. Ook ik was ooit bang voor de duivel, satan of hoe deze kracht ook genoemd wordt.

Inmiddels is de duivel niet meer iets waar ik bang voor ben, doordat ik gaandeweg niet meer bang ben voor mijn eigen duisternis en het voelen van mijn pijn. Ik kan de duivel in mijzelf en de ander in de ogen kijken.

Voor mij is de duivel elke gedachte en gevoel die afbreuk doet aan mijn licht, aan mijn liefde. Als ik afbrekende, destructieve en veroordelende gedachten over mijzelf, anderen of situaties voedt door ze te blijven herhalen, hardop te zeggen en door te willen dat het waar is en daar gelijk in wil hebben, dan draag ik bij aan destructie, aan vernietiging van schoonheid. Als ik echter deze gedachten wil erkennen en de onderliggende pijn erin wil voelen en het wil zien zoals het is, kan heling plaats vinden, waardoor mijn bijdrage constructief is en er schoonheid kan ontstaan.

Juist door het zo scherp te stellen en destructieve krachten als duivels te benoemen wordt het tot iets waar ik niet omheen wil. Laat het maar helder zijn en aan het licht komen. Want duisternis verdraagt geen licht, duisternis verdwijnt zelfs, al bij een heel klein schijnsel.

© Wonieka A. Meuter

Ervaren perspectief

Als je door een landschap loopt, maakt het uit waar je loopt voor wat je kunt zien. Zeker als je in een berglandschap loopt. Sta je onder aan de berg, dan kun je wel omhoog kijken, maar je hebt geen overzicht over wat er in het dal gebeurt. Hoe hoger je de berg opgaat, hoe meer overzicht je hebt en hoe meer je kunt zien. Zolang je er niet geweest bent, heb je geen weet over wat er nog meer mogelijk is en te zien valt. Zelfs niet als je gelezen hebt over wat zich aan de andere kant van de berg bevindt of over hoe het dal er uit ziet vanuit de top gezien.

Je bent waar je bent. De ene plek is niet beter dan de andere. Het is gewoon een andere plek. Je kunt denken dat het beter is om boven op de berg te zitten of denken dat degene die boven op de berg zit zich dan ook beter of verhevener zal voelen dan degenen die zich in het dal bevinden.

Hoe meer je weet, hoe meer je ziet, hoe groter je verantwoordelijkheid en hoe noodzakelijker het is om te kunnen buigen. Juist het overzicht hebben – doordat diegene zoveel doorleeft heeft en ervaren – maakt dat diegene kan buigen en geen gelijk meer hoeft te krijgen.

Elke ervaring die je toelaat en die je helemaal doorleeft, vergroot je uitzicht en maakt je nederig. Je weet wat het is om mens te zijn en wijst daar niets langer in af. Je blijft deel uit maken van het geheel. Ook als je boven op de berg bent, ook als je je volledige goddelijkheid ervaart.

© Wonieka A. Meuter