Liefhebben

barry long liefhebbenJaren geleden heb ik een boekje gelezen over liefde. Een klein dun boekje, maar zo betekenisvol! Zo’n boekje dat je meerdere keren hebt te lezen om de diepgang ervan te bevatten en het te kunnen integreren in je leven. De schoonheid en kracht zit in de eenvoud. Geen ingewikkelde (ademhalings)oefeningen wanneer je in liefde lichamelijk samen wilt zijn met je partner. Enkel bij elkaar liggen en de lichamen weten wat ze te doen hebben. Aanwezig zijn met het hart open voor de ander.

Een paar jaar nadat ik het gelezen had kwam ik een partner tegen met wie ik op die manier samen kon zijn, waarin de liefde voorop stond. In de blog De godin van de liefde heb ik over deze ervaring geschreven.

Voor die tijd had ik mij verdiept in tantra; boeken gelezen, een weekend gedaan en beoefend met een partner. Hoewel steeds gezegd wordt dat je geen doel hebt na te streven gebeurde dat wel en zie ik dat ook bij anderen die tantra doen. Barry Long gaat een stap verder, naar de kern van het probleem en als vrouw raakt het mij hoe hij praat en schrijft over het aandeel van mannen en onze westerse levensstijl. Ik zou zijn visie revolutionair willen noemen.

In bijgevoegd interview legt hij heel mooi uit wat zijn visie anders maakt dan tantra en dat we weer hebben te leren om elkaar lief te hebben in plaats van onze behoeften vervuld te willen zien door de ander.

 

Advertenties

Met plezier en tot aan mijn dood!

2404 klToen ik een jaar geleden besloot om blootsvoets te gaan lopen, kwam ik er achter dat ik niet wist hoe een natuurlijk looppatroon is zonder schoenen. Zelfs bij (wetenschappelijk) onderzoek wordt uitgegaan van de noodzaak van schoenen. Bij een doorgezakte middenvoet wordt gezegd dat je steunzolen nodig hebt. Inmiddels heb ik ervaren dat mijn voetklachten door het doen van gerichte oefeningen verdwenen zijn. Jaren lang schoenen dragen heeft gemaakt dat ik mijn tenen niet meer gebruikte bij het lopen. Het comfort van schoenen leidde tot krachtsverlies in de voeten en tot allerlei klachten in de rest van het lichaam.

De westerse levensstijl lijkt uit te zijn op zoveel mogelijk comfort om zo weinig mogelijk lichamelijke inspanning te hoeven doen. Luister ik met die oren naar reclames dan word ik verleid tot producten die mij het werk uit handen zullen nemen, die zacht, meegevend en ondersteunend zijn. Producten en apparaten helpen je zodat je zo weinig mogelijk hoeft te doen en veelal beperken ze je vrijheid in bewegen door je vast te zetten in een bepaalde houding, zoals je schoenen en stoelen. Zelfs fitnessapparaten zetten je lichaam vast in bepaalde houdingen. Het zijn allemaal prachtige bedenksels, die schoenen, brillen, wc’s, auto’s, fietsen, rollators, stoelen, tafels, electrische heggenscharen, bladblazers, grasmaaiers, wasmachines, stofzuigers, computers enz. enz. Echt prachtig! Behalve als ze je afhankelijk maken, als je gaat denken niet zonder te kunnen.

1807In het proces van opnieuw leren lopen en een natuurlijke manier van bewegen ontdekken, realiseer ik mij meer en meer hoe mijn lichaam vastgezet is geraakt en verstijfd mede door schoenen, stoelen en zitwc’s. Ik schrijf mede, omdat ik geleerd heb als kind te vertrouwen op denken in plaats van op voelen; omdat opgelegde normen en waarden gezien kunnen worden als verstijfde denkpatronen. Wat invloed heeft op het lichaam. Zo kan ik niet net zo lekker en ontspannen op mijn hurken zitten als heel veel Aziaten nog wel kunnen. Al jong was ik mijn natuurlijke soeplesse kwijt en met een stijf lichaam was bewegen niet echt leuk en zeker niet op gym. Dat bleef zo omdat er ook niets aan gedaan werd om bewegen tot iets fijns te maken. Bewegen bestond uit vastgezette opdrachten als over een bok kunnen springen of balspellen bestaande uit regels die vertelden hoe je had te bewegen. Bewegen was een hoofdzaak geworden.

Door de jaren heen heb ik mij op diverse manieren bewogen om tot een sterker en soepeler manier van bewegen te komen. De meeste vormen als yoga, chinese bewegingsvormen, sporten, dansen, stretchen vertellen je hoe te bewegen, welke houdingen je aan te nemen hebt. Veelal voelde ik mij onhandig, beperkt en lomp met mijn stijve lichaam. Daarbij vond ik ze vaak te onnatuurlijk. Ik denk dat bewegen gezonder en prettiger is als het onderdeel uitmaakt van mijn dagelijkse leven. Biodanza, wat ik lang heb gedaan vormde daar een uitzondering op, nodigde mij uit tot plezier en vrije expressie.

bushman-509239_640 klVanwege mijn doorgezakte middenvoet kwam ik bij Margriet Wijma terecht, een fysiotherapeute die gespecialiseerd is in voeten en dan met name in lopen op blote voeten en hoe je met oefeningen je voeten weer soepel en sterk kunt krijgen en zonder pijn. Wat invloed heeft op de rest van je lichaam en je lichaamshouding. Zij bleek net als ik interesse te hebben in het hervinden van een natuurlijk bewegingspatroon en realiseert zich ook dat we haast niet meer weten hoe dat is. De afspraken met haar zette mij in beweging om te willen bewegen en tot meer soeplesse te komen. In die ontdekkingstocht zag ik onderstaande lezing van Esther Gokhale en ik was onmiddelijk erg enthousiast, omdat zij in haar onderzoek gekeken heeft naar hele jonge kinderen (tot 2 jaar), inheemse culturen en afbeeldingen van voorouders om te ontdekken hoe oorspronkelijke beweging er uit ziet. Daarbij is zij heel realistisch over de conditie van het westerse lichaam en wat daarmee mogelijk is.

Margriet Wijma legde mij uit dat het antwoord tot een soepeler lichaam volgens haar niet lag in het doen van stretch oefeningen, yoga of Chinese bewegingsoefeningen maar door mijn lichaam op een ongebruikelijke wijze te bewegen. Ze liet het mij ervaren. Voorover gebogen mat Margriet de afstand tussen de toppen van mijn vingers en de vloer; 26 cm. Na 5 min bewegen van het lichaam – hurkend, staand liggend – was de afstand nog maar 16 cm! Wauw! Dit is voor mij fun! Creatief bewegen in het moment, los van structuren, stromen, hier en daar de grenzen op zoeken doe ik dit nu dagelijks en soms met een fijn muziekje erbij. Maar ook zit ik vaker op de grond, draai ik mijn lichaam in vreemde bochten, gebruik ik mijn lichaam voorbij het comfort. Geïntegreerd in mijn dagelijkse leven beweeg ik op een manier die zorgt voor souplesse, stabiliteit en kracht. Met plezier en tot aan mijn dood!

 

 

 

Vertel het je lichaam

Hieronder een interessante video van Mark Rosenberg, waarin hij uitlegt dat we boodschappen geven aan ons lichaam. Heel vaak geven we een boodschap waardoor onze spieren gaan aanspannen of verkrampen. Door stretch oefeningen kun je de spieren verlengen en ondertussen het lichaam vertellen te doen wat je wilt dat het doen. Je lichaam luistert naar wat je hem vertelt.

Vertel je spieren langer te worden. Laat los.

Je lichaam vertelt het je

Het lichaam vertelt je precies wat aandacht vraagt in je leven. Dat is ook mijn ervaring. Voelen en aanwezig zijn in dat wat je ervaart in je lichaam geeft je heel veel informatie. En soms heb je een professional nodig op een bepaald gebied om zicht te krijgen op onbewuste patronen en hoe je dat anders kunt doen.

juniEen recent voorbeeld uit mijn eigen leven: ik ben onlangs naar een fysiotherapeut gegaan vanwege een doorgezakte voorvoet. En hoewel ik een jaar geleden onderzoek had gedaan naar een natuurlijke manier van lopen op blote voeten, was ik mij er niet bewust van geworden dat ik mijn tenen niet gebruikte bij het lopen. Dit was een onbewust patroon waarvoor ik een professional nodig had om mij daarvan bewust te worden. Het signaal dat mijn lichaam gaf was een pijnlijke plek onder mijn voorvoet. Mijn tenen niet gebruiken komt door het dragen van schoenen maar is bij mij ook een uiting van een onbewuste levenshouding als reactie op vroege ervaringen in mijn leven.

Elk onbewust patroon kun je daarom ook een aangeleerd patroon noemen die niet oorspronkelijk en vrij is. Spierspanningen en pijnklachten vertellen je daarover.

kringel

Glenn Helberg (psychiater) heeft ervaren dat innerlijke wijsheid begint met de wijsheid van het lichaam. Het is als het openen van een deur van een kamertje waarin kennis ligt te wachten. Hij stopt ons in met een lied over deze prachtige wereld. Deze Nachtzoen krijgen we van hem.

http://www.npo.nl/de-nachtzoen/05-06-2015/VPWON_1236604

kringel

NB: een professional is voor mij iemand die specialist is op een bepaald gebied, liefst doordat diegene er zelf ervaring mee heeft, zich iets eigen gemaakt heeft en dat doorgeeft.

Je zult lijden als je (in een situatie) denkt dat je hulpeloos bent, dat je niet bij machte bent om er iets aan te doen. Dat kan voelen als heel waar omdat het als kind waar was. Toen was je hulpeloos en afhankelijk van volwassenen, die heel veel voor jou bepaalden. Nu je volwassen bent, ben je niet langer afhankelijk, kun je je eigen keuzes maken, kun je zelf bepalen hoe je over iets wilt denken en wat voor jou waar is of niet. Als je je hulpeloos voelt dan doe je eigenlijk alsof je nog steeds een kind bent en anderen machtiger zijn dan jij.

De consequenties van je identificeren met je hulpeloze gevoel is dat je anderen verantwoordelijk gaat maken voor wat er in jouw leven gebeurt en hoe jij je voelt. Het is hun schuld dat jij pijn hebt, verdriet, enzenz. Je gaat dan anderen beschuldigen, je zult afgunstig zijn, Als je denkt dat iemand je iets aangedaan heeft kunnen er gevoelens komen van haat, wrok en wraak. Als je in dat soort emoties zit vind je dat je daar alle recht toe hebt en zul je het verdedigen waardoor het een gevangenis wordt, omdat toegeven en je eigen pijn voelen (bijna) onmogelijk kan lijken.

Vredevol?

religion-399749_640

Stel iemand scheldt je uit, beticht je van iets vreselijks, beledigt je of wenst je iets heel naars toe omdat diegene vindt dat het helemaal verkeerd is hoe jij bezig bent of dat jij iets echt helemaal verkeerd gedaan of gezegd hebt. Vast weleens meegemaakt. Heb je ook waargenomen wat er dan met je gebeurt? Ga je daarvan open of dicht? Kun je horen wat die ander tegen je zegt? Word je boos en ga je die ander vertellen dat het niet waar is of klap je juist dicht? Gaat er vanbinnen een stemmetje in verweer, soms nog dagen na het incident?

Iemand die een ander uitscheld, beledigt of de ‘waarheid’ vertelt, vindt meestal dat hij het recht heeft om dat te doen. Alleen al omdat diegene vindt dat hij het recht heeft om zijn mening te geven. Ook dan is het interessant om voor jezelf te voelen (als je een keer zo iemand bent), of je je dan open voelt of gesloten, of het warm en zacht voelt in je lichaam of koud en hard.

Natuurlijk ken ik beide. Want er zijn genoeg dingen te bedenken waar ik mij enorm boos over kan maken, die mij frustreren en waarvan ik kan denken “hoe haal je het in je hoofd om zo te doen, daar snap ik nou helemaal niets van”. Of het nou gaat om grove zaken als mishandeling, oorlogen, corruptie als om hoe mensen elkaar of mij kunnen bejegenen. Brengt mij meteen op de andere kant, dat ik vaak meegemaakt heb dat mensen mij beledigen of belasteren.

Ik heb gevoeld hoe het mij verhardde en hoe het de ander verhardde als ik belasterd werd. Ik heb haat gevoeld bij mezelf en bij anderen en ik vond het vreselijk! Langzaamaan kwam ik tot het besef dat al mijn scherpe woorden niets uithaalden. Dat niemand daardoor ooit is veranderd, eerder het tegenovergestelde: dat deuren er alleen maar dichter van gingen en muren nog dikker werden, de angst en pijn groter. Ook al dacht ik het nog zo juist te zien, ook al deed ik nog zoveel moeite om het uit te leggen, zolang er bij mij nog een lading lag omdat ik te graag wilde dat die ander wat deed; ik mijn eigen onmacht en ongenoegen projecteerde, bleef het verspilde moeite. Ik kwam er achter dat ik daarmee van mezelf af raakte, dat ik daardoor zelf verhardde, dat het mij energie kostte, stress en spanning gaf in mijn lichaam. Het maakte mijzelf en die ander niet vredevoller.

Niemand doet zomaar iets. Iedereen doet en leeft vanuit het begrip wat hij of zij heeft. Iedereen draagt een rugzak bij zich, heeft dingen meegemaakt en hoe naarder het is wat iemand heeft meegemaakt, hoe zwaarder de rugzak. Hoe zwaarder de rugzak, hoe pijnlijker het kan zijn om te voelen en te zien wat je doet (laat staan het te erkennen), nl dat je misschien wel net zo akelig doet als wat je ooit zelf meegemaakt hebt. Dat je je misschien wel afreageert op een zwakkere en daarin soms ook medestanders zoekt.

Ik denk dat veel mensen een behoorlijke rugzak bij zich dragen met daarin vele keren waarin ze niet begrepen zijn, miskend zijn, niet gehoord en niet gezien (meestal al begonnen in de eerste levensjaren). Daarbij denk ik dat het dan niet eenvoudig is om elkaar juist te verstaan en elkaar te laten, om het hart open te houden. Toch denk ik dat het wel de enige weg is naar een vredevolle samenleving.  Het kan al een enorm verschil maken als we moeite doen om onze boosheid, frustratie en onvrede bij onszelf te houden en niet te projecteren op anderen. Dat je de moeite wilt nemen om een ander duidelijk te maken wat zijn/haar manier van handelen met jou doet, wat jou er zo in raakt en hoe jij het liever anders zou zien. Dat je wel je mening geeft, maar je er rekenschap van geeft dat het jouw mening is, jouw visie, jouw kijk en daarmee ruimte laat voor die van een ander en ook je af te vragen of de ander op dat moment in staat is of bereid is zich in jou in te leven of jou tegemoet te komen.

Een ander beledigen, veroordelen, krenken ed. zie ik als een vorm van geweld, zowel naar jezelf als de ander doordat het tot verharding leidt. In ieder geval bij jezelf en in de meeste gevallen ook bij de ander. Je kunt je afvragen of je dat wilt.

© Wonieka A. Meuter

Onbekend maakt onbemind

autorijden met blote voeten

Een paar jaar geleden had ik er vreemd tegenaan gekeken als ik iemand blootsvoets over straat had zien gaan en kon ik mij niet voorstellen dat ik dat ooit zelf zou doen, hoewel ik binnenshuis en in de tuin wel graag op bote voeten liep. Auto rijden met blote voeten vond ik een vreemd idee, waarvoor zou je dat willen? Inmiddels heb ik een aantal keren blootsvoets gelopen hier in het dorp, op straat en in het gras en ook in de natuur en zelfs auto gereden met blote voeten. Ik heb ervaren dat het mij meer energie geeft, dat mijn voeten en benen anders aanvoelen, dat ik daar meer doorstroming in ervaar. Maar nu is het zomer en ik weet niet hoever ik hierin wil gaan en tegen de sociale conventies in wil gaan.

Een paar maanden geleden wist ik bijna niets over honden, hun gedrag en over hondeneigenaren. Simpelweg omdat ik er weinig mee in aanraking kwam. Maar ik dacht er wel iets over te weten en hier en daar veroordeelde ik wat ik zag. Inmiddels heb ik zelf een hond, heb mij hierin verdiept en besef dat het minder simpel is dan het lijkt. Dat ieder omgaat met zijn hond naar eigen vermogen, inzicht en kunnen.  Je weet vaak pas iets als je het meegemaakt hebt en ervaren.

Als ik iets niet ken heb ik vaak wat koud water vrees. Maakt niet uit waar het over gaat, over andere producten om te eten of te drinken, mensen met een andere huidskleur of andere afkomst, dieren die ik niet ken. Simpelweg omdat ik er te weinig van af weet en niet kan inschatten hoe het is, wat het inhoudt of hoe ze zullen reageren. Net als een hond voor bepaalde rassen angstig kan zijn vanwege het uiterlijk dat hij niet begrijpt, doordat wij rassen om bepaalde kenmerken hebben gefokt waardoor ze er minder natuurlijk uit zien.

Natuurlijk oordeel ik. Ik (be)oordeel op basis van wat ik weet en eerder opgedane ervaringen of iets veilig voor mij is of niet. Of ik het kan hanteren of niet. Net als iedereen. En als je erg pijnlijke ervaringen opgedaan hebt, wordt het oordeel een veroordeling als een afweer tegen een pijn die je niet meer wilt voelen.

Het helpt mij om verder te kijken dan mijn neus lang is, ook al voel ik misschien weerstand, ook al voel ik misschien angst voor het onbekende. Het helpt mij als ik bij mijzelf te rade ga en wil voelen wat dat onbekende met mij doet, waar het mij misschien herinnert aan iets dat ik ooit meegemaakt heb, geleerd heb of aangenomen heb als een waarheid.

Het helpt mij, omdat ik mij daardoor vanbinnen ruimer ga voelen, omdat elke keer dat ik mij richt op mijzelf in plaats van te reageren op de ander er weer iets in mij ontspant, terwijl er in het andere geval iets in mij zal verkrampen; de muur zal dikker worden. Het helpt mij omdat daardoor mijn hart steeds zachter en warmer wordt waardoor ik steeds ontvankelijker word voor het leven, voor steeds subtiele signalen en de vele schakeringen van het leven kan waarderen.

© Wonieka A. Meuter