Kiezen voor genezing

  Zou het kunnen dat de gezondheidszorg heel vaak niet over gezondheid gaat maar over controle? En dat doktoren zich verantwoordelijk maken voor jouw lichaam, waardoor jouw lichaam niet meer van jou wordt (als je niet oplet)?

Een ernstige vraag aan het eind van een week waar we veelvuldig in de huisartsenpraktijk waren. Iets wat ongewoon is bij ons.

We voelden ons onder druk gezet om mee te gaan in de angst van de dokter en het systeem. Omdat we dat niet willen schreven we een brief. Hieruit een citaat waarin wij onze visie verwoorden:

“Ik vertrek graag vanuit vertrouwen in mijn lichaam, door mijn lichaam te voelen, me ermee te verbinden. Liefde voor mezelf en voor mijn lijf zorgen dat ik weer gezond wordt. Angst daarentegen zorgt voor het tegenovergestelde effect. Het lijkt er voor mij (ons) op dat je je niet kunt voorstellen dat er mensen zijn die in staat zijn hun lichaam te voelen en te kennen en die daar realistisch mee om weten te gaan en die volledig zelf verantwoordelijk willen zijn voor hun genezing. In onze gesprekken hebben we bij herhaling onze visie uitgelegd in de beperkte tijd die er is. Misschien nog onvoldoende voor jou. Daarom willen wij dat graag nog verder aan jou toelichten.

Onze visie is dat je niets zomaar mee maakt in je leven en dat alles een reden of oorzaak heeft. Ook dat wat er met ons lichaam gebeurt, de kleinere en grotere verstoringen in het evenwicht. Wij gaan er vanuit dat het lichaam altijd uit is op het herstel van de ontstane onbalans en dat dat ziekte genoemd wordt. Afhankelijk van hoever we het op hebben laten lopen, is het lichaam in grote mate in staat tot genezing. Daarbij is het wel nodig dat je naar de kern van het probleem gaat, dat je onderzoekt hoe het systeem uit balans is geraakt. Alleen dan kan werkelijke genezing plaats vinden. Een genezing die voor ons belangrijker is dan enkel het oplappen van het lichaam of het bestrijden van symptomen.

Nu we toch in de pen geklommen zijn willen we duidelijk maken dat wij gebruik willen maken van de diagnostische mogelijkheden van de medische wetenschap voor zover ons dat zinvol lijkt en het niet beschadigend is of kan wezen voor het lichaam, maar dat wij heel zorgvuldig willen bekijken in hoeverre wij gebruik willen maken van behandelingen en medicamenten. De berichten die wij lezen over de farmaceutische industrie geven ons weinig vertrouwen.”

Een dag nadat wij deze brief geschreven hadden kwam het volgende artikel over Lothar Hirneise  voorbij op Facebook dat overeen komt met mijn visie en dat uit een medische hoek komt.

Dit leidde voor mij tot de volgende:  het sterkt mij in mijn conclusie dat ik bij de huisarts weinig te zoeken heb. Zelfs niet voor een diagnose.

Een paar citaten uit het artikel die mij troffen.

De tumor is niet je probleem. Een tumor is een onwaarschijnlijk intelligente oplossing van het lichaam.” Als je gezond wordt, verdwijnt de tumor vanzelf. Daarom moet je ook niet meteen opereren om de tumor te verwijderen. Ga eerst ontgiften. Als de tumor dan nog steeds groeit – wat vrijwel nooit het geval is – kun je nog altijd opereren.”

“De meeste artsen zijn goede vaklieden die hun patiënten oprecht willen helpen. Maar… ze zijn werkzaam in een slecht systeem. Want, van wie krijgt de arts zijn informatie? Ten eerste van professoren aan de universiteit. En hoe word je hoogleraar? Door je omhoog te werken binnen de gevestigde orde. Door te vertellen wat iedereen daarvoor ook al vertelde. Er bestaat geen andere manier om in de wetenschappelijke wereld professor te worden.”

(…) “elke succesvolle kankertherapie bevat de volgende drie ingrediënten: grondige ontgifting, aanpassing van het dieet en mentaal of spiritueel werk.”

“Als het zo simpel en eenduidig is, waarom worden dan niet veel meer mensen beter? ‘Omdat succes discipline en inzet vraagt. Het vraagt van de patiënt dat hij in beweging komt, actief wordt, een constructieve vechthouding ontwikkelt. De meeste mensen kiezen de makkelijke weg: chemotherapie, bestralen of opereren. Mensen zeggen: “Hoezo makkelijke weg? Weet je hoe erg chemotherapie is?” Natuurlijk is chemotherapie geen pretje, maar je dieet en je levensstijl omgooien, is moeilijker. Daarom overleven zo weinig mensen kanker.”

Maar er staat nog meer interessant in het artikel zoals het belang van plezier hebben voor je immuunsysteem.

Wat mij betreft is het proces van bewustwording het belangrijkste. In veel gevallen zal het lichaam volgen.

Advertenties

You can only clap with two hands

clapping-189171_640

“De wereld staat in brand” lees ik meerdere keren. Het lijkt steeds extremere vormen aan te nemen. Duizenden mensen zijn op de vlucht voor geweld, maar waar is het veilig? Ook daar waar het veilig lijkt ontkom je niet aan geweld.

Verlangt niet iedereen naar rust, naar vrede? Kun je die vrede afdwingen? Want als die ander nu maar ophoudt, dood is, gestraft is, dan…? Is dat echt waar? Lost dat het op? Hoe kan het dan dat het steeds extremer lijkt te worden? Heeft het tot nu toe gewerkt?

Je hebt altijd twee handen nodig als je wilt klappen. Heb je er maar één, dan gebeurt er niets en blijft het stil. Het is een zin die regelmatig in mijn gedachten komt. Het is lang geleden dat ik hem gehoord heb als boeddhistische koan waar ik in de loop van de tijd mijn eigen variatie op gemaakt heb. Natuurlijk is dat zo dat je twee handen nodig hebt om te klappen. Niet alleen letterlijk. Zolang ik reageer blijft er een opening voor een ander om iets naar mij uit te doen. Geen gemakkelijke les. Het maakt mij verantwoordelijk voor mijn deel, voor het antwoord dat ik geef. Als het mij raakt wat iemand zegt of doet dan heb ik daar iets mee te doen. Elk spoortje van haat, afkeer, boosheid, afgunst, betweterigheid in mijzelf geeft een opening aan een ander. Het was lang gemakkelijker om anderen te beschuldigen, te wijzen, maar het komt altijd bij je terug. Mijn eigen hart zal verhard zijn, gesloten en koud.

Voor mij is er maar één antwoord en dat is vanbinnen stil worden. Alles wordt gezien en opgenomen in het hart zodat de levensenergie kan blijven stromen. Is het hart schoon, dan werkt het als een glanzend oppervlak dat teruggeeft wat uitgedaan wordt.

spiegel

 

Liefhebben

barry long liefhebbenJaren geleden heb ik een boekje gelezen over liefde. Een klein dun boekje, maar zo betekenisvol! Zo’n boekje dat je meerdere keren hebt te lezen om de diepgang ervan te bevatten en het te kunnen integreren in je leven. De schoonheid en kracht zit in de eenvoud. Geen ingewikkelde (ademhalings)oefeningen wanneer je in liefde lichamelijk samen wilt zijn met je partner. Enkel bij elkaar liggen en de lichamen weten wat ze te doen hebben. Aanwezig zijn met het hart open voor de ander.

Een paar jaar nadat ik het gelezen had kwam ik een partner tegen met wie ik op die manier samen kon zijn, waarin de liefde voorop stond. In de blog De godin van de liefde heb ik over deze ervaring geschreven.

Voor die tijd had ik mij verdiept in tantra; boeken gelezen, een weekend gedaan en beoefend met een partner. Hoewel steeds gezegd wordt dat je geen doel hebt na te streven gebeurde dat wel en zie ik dat ook bij anderen die tantra doen. Barry Long gaat een stap verder, naar de kern van het probleem en als vrouw raakt het mij hoe hij praat en schrijft over het aandeel van mannen en onze westerse levensstijl. Ik zou zijn visie revolutionair willen noemen.

In bijgevoegd interview legt hij heel mooi uit wat zijn visie anders maakt dan tantra en dat we weer hebben te leren om elkaar lief te hebben in plaats van onze behoeften vervuld te willen zien door de ander.

 

Met plezier en tot aan mijn dood!

2404 klToen ik een jaar geleden besloot om blootsvoets te gaan lopen, kwam ik er achter dat ik niet wist hoe een natuurlijk looppatroon is zonder schoenen. Zelfs bij (wetenschappelijk) onderzoek wordt uitgegaan van de noodzaak van schoenen. Bij een doorgezakte middenvoet wordt gezegd dat je steunzolen nodig hebt. Inmiddels heb ik ervaren dat mijn voetklachten door het doen van gerichte oefeningen verdwenen zijn. Jaren lang schoenen dragen heeft gemaakt dat ik mijn tenen niet meer gebruikte bij het lopen. Het comfort van schoenen leidde tot krachtsverlies in de voeten en tot allerlei klachten in de rest van het lichaam.

De westerse levensstijl lijkt uit te zijn op zoveel mogelijk comfort om zo weinig mogelijk lichamelijke inspanning te hoeven doen. Luister ik met die oren naar reclames dan word ik verleid tot producten die mij het werk uit handen zullen nemen, die zacht, meegevend en ondersteunend zijn. Producten en apparaten helpen je zodat je zo weinig mogelijk hoeft te doen en veelal beperken ze je vrijheid in bewegen door je vast te zetten in een bepaalde houding, zoals je schoenen en stoelen. Zelfs fitnessapparaten zetten je lichaam vast in bepaalde houdingen. Het zijn allemaal prachtige bedenksels, die schoenen, brillen, wc’s, auto’s, fietsen, rollators, stoelen, tafels, electrische heggenscharen, bladblazers, grasmaaiers, wasmachines, stofzuigers, computers enz. enz. Echt prachtig! Behalve als ze je afhankelijk maken, als je gaat denken niet zonder te kunnen.

1807In het proces van opnieuw leren lopen en een natuurlijke manier van bewegen ontdekken, realiseer ik mij meer en meer hoe mijn lichaam vastgezet is geraakt en verstijfd mede door schoenen, stoelen en zitwc’s. Ik schrijf mede, omdat ik geleerd heb als kind te vertrouwen op denken in plaats van op voelen; omdat opgelegde normen en waarden gezien kunnen worden als verstijfde denkpatronen. Wat invloed heeft op het lichaam. Zo kan ik niet net zo lekker en ontspannen op mijn hurken zitten als heel veel Aziaten nog wel kunnen. Al jong was ik mijn natuurlijke soeplesse kwijt en met een stijf lichaam was bewegen niet echt leuk en zeker niet op gym. Dat bleef zo omdat er ook niets aan gedaan werd om bewegen tot iets fijns te maken. Bewegen bestond uit vastgezette opdrachten als over een bok kunnen springen of balspellen bestaande uit regels die vertelden hoe je had te bewegen. Bewegen was een hoofdzaak geworden.

Door de jaren heen heb ik mij op diverse manieren bewogen om tot een sterker en soepeler manier van bewegen te komen. De meeste vormen als yoga, chinese bewegingsvormen, sporten, dansen, stretchen vertellen je hoe te bewegen, welke houdingen je aan te nemen hebt. Veelal voelde ik mij onhandig, beperkt en lomp met mijn stijve lichaam. Daarbij vond ik ze vaak te onnatuurlijk. Ik denk dat bewegen gezonder en prettiger is als het onderdeel uitmaakt van mijn dagelijkse leven. Biodanza, wat ik lang heb gedaan vormde daar een uitzondering op, nodigde mij uit tot plezier en vrije expressie.

bushman-509239_640 klVanwege mijn doorgezakte middenvoet kwam ik bij Margriet Wijma terecht, een fysiotherapeute die gespecialiseerd is in voeten en dan met name in lopen op blote voeten en hoe je met oefeningen je voeten weer soepel en sterk kunt krijgen en zonder pijn. Wat invloed heeft op de rest van je lichaam en je lichaamshouding. Zij bleek net als ik interesse te hebben in het hervinden van een natuurlijk bewegingspatroon en realiseert zich ook dat we haast niet meer weten hoe dat is. De afspraken met haar zette mij in beweging om te willen bewegen en tot meer soeplesse te komen. In die ontdekkingstocht zag ik onderstaande lezing van Esther Gokhale en ik was onmiddelijk erg enthousiast, omdat zij in haar onderzoek gekeken heeft naar hele jonge kinderen (tot 2 jaar), inheemse culturen en afbeeldingen van voorouders om te ontdekken hoe oorspronkelijke beweging er uit ziet. Daarbij is zij heel realistisch over de conditie van het westerse lichaam en wat daarmee mogelijk is.

Margriet Wijma legde mij uit dat het antwoord tot een soepeler lichaam volgens haar niet lag in het doen van stretch oefeningen, yoga of Chinese bewegingsoefeningen maar door mijn lichaam op een ongebruikelijke wijze te bewegen. Ze liet het mij ervaren. Voorover gebogen mat Margriet de afstand tussen de toppen van mijn vingers en de vloer; 26 cm. Na 5 min bewegen van het lichaam – hurkend, staand liggend – was de afstand nog maar 16 cm! Wauw! Dit is voor mij fun! Creatief bewegen in het moment, los van structuren, stromen, hier en daar de grenzen op zoeken doe ik dit nu dagelijks en soms met een fijn muziekje erbij. Maar ook zit ik vaker op de grond, draai ik mijn lichaam in vreemde bochten, gebruik ik mijn lichaam voorbij het comfort. Geïntegreerd in mijn dagelijkse leven beweeg ik op een manier die zorgt voor souplesse, stabiliteit en kracht. Met plezier en tot aan mijn dood!

 

 

 

Vertel het je lichaam

Hieronder een interessante video van Mark Rosenberg, waarin hij uitlegt dat we boodschappen geven aan ons lichaam. Heel vaak geven we een boodschap waardoor onze spieren gaan aanspannen of verkrampen. Door stretch oefeningen kun je de spieren verlengen en ondertussen het lichaam vertellen te doen wat je wilt dat het doen. Je lichaam luistert naar wat je hem vertelt.

Vertel je spieren langer te worden. Laat los.