Is het wel van jou?

Je hoeft niet hooggevoelig te zijn om veel van anderen te ervaren. Ik denk namelijk dat heel veel mensen energetisch iets oppikken van andere mensen en daardoor emotionele of lichamelijke klachten hebben, waarvan ze zich niet bewust zijn dat het komt doordat iemand iets naar hen uitzendt.

Zelf vind ik het heel prettig om te weten of dat wat ik ervaar wel iets van mijzelf is of niet. Het kan dan gaan om gedachten, gevoelens, emoties of een of andere lichamelijke klacht. Als ik weet dat het iets van mijzelf is, dan is er werk aan de winkel en zo niet, dan vraagt het om een andere benadering.

Hoezo?

Allereerst wil ik uitleggen waarom ik denk dat heel veel mensen energetisch iets van anderen ervaren. Een van de redenen is dat veel mensen niet zeggen wat ze echt denken en zich mooier of beter voordoen dan zij zich voelen. Achter een glimlach kan heel wat verborgen liggen. Als iemand aardig doet en vindt dat hij aardig moet zijn, maar eigenlijk boos op je is of geïrriteerd, dan komt dit wel bij je aan. Zeker als diegene van zichzelf niet boos of geïrriteerd mag zijn, dan zal hij dat snel wegdrukken. Het kan een mechanisme zijn dat al jong geleerd is. Want hoe vaak wordt er niet op een kind dat zich bezeert gereageerd met een kusje of sussende woorden als het huilt, in plaats dat het de gelegenheid krijgt de pijn te voelen? Als dat keer op keer gebeurt dan leer je dat pijn voelen niet wenselijk is en je beter kunt vermijden. Je leert niet met pijn om te gaan. Emotionele pijn druk je weg en fysieke pijn wordt onderdrukt met pijnstillers. Daarmee is het alleen niet weg. Het gaat onderhuids een eigen leven leiden.

Een andere reden kan zijn dat veel kinderen niet geleerd wordt om verantwoording te dragen voor wat ze doen. Ze leren niet naar hun eigen aandeel te kijken. Ook niet omdat de volwassenen waarmee ze te maken hebben gewend zijn de schuld bij anderen te leggen en vooral te kijken naar wat anderen verkeerd doen. Veelal reageren we vanuit het denken en dan zijn er altijd wel verklaringen te vinden. Ook dit wijzen naar de ander, vaak als gemopper in je hoofd komt wel bij een ander aan.

Als derde reden wil ik noemen dat we allemaal antennes hebben en onderbuik gevoelens. Iedereen heeft het vermogen om daar meer bewustzijn over te krijgen. Het belang dat in onze maatschappij gehecht wordt aan rationeel denken kan je daarbij behoorlijk in de weg zitten, omdat voelen daarin onderbelicht is en veelal verleerd.

Hoe kom ik er achter?

Als je wilt weten of dat wat je denkt, voelt of ervaart wel van jou is dan is daar een vrij eenvoudige methode voor om dat te achterhalen. Je kan op dit moment je aandacht richten op een gevoel of lichamelijke klacht die je hebt. Je voelt dan in je lichaam waar je dat het sterkst voelt. Doe dan je ogen dicht en schrijf je voor en achternaam (als getrouwde vrouw je meisjesnaam) op die plek. Vervolgens kijk je met je innerlijke ogen of je naam er op blijft staan, of er iets aan je naam verandert. Je observeert wat er gebeurt. Ook of je je best aan het doen bent je naam erop te laten zitten of welke gedachten en gevoelens er ook maar komen. Blijft je naam er onveranderd op staan dan is het iets van jezelf. Zo niet dan is het iets dat je opgepikt hebt van iemand.

Het is natuurlijk niet altijd direct mogelijk om je ogen dicht te doen om te kijken of iets van jou is. Op het moment zelf is het van belang om de gevoelens die je ervaart niet meteen persoonlijk nemen. Zeker wanneer je ondervonden hebt dat je vaak iets oppikt van anderen. En dat is al lastig zat omdat het gauw voelt als iets van jezelf. Je ervaart het namelijk op een manier die herkenbaar is voor jou. Door het niet aan te nemen als iets van jezelf komt het minder je lichaam binnen.

Het kan natuurlijk dat het gevoel weggeëbd is op het moment dat je wilt weten of het eigenlijk wel van jou was. Ook achteraf kun je je op een rustig moment verbinden met dat gevoel en met de plek in je lichaam waar je dat het sterkst gevoeld hebt. Vervolgens doe je hetzelfde als hierboven beschreven.

Wat nu?

Als het iets van jezelf is dan kun je onderzoeken waar het mee te maken heeft en hoe je ermee om wilt gaan. Als je het opgepikt hebt van iemand dan kunnen er twee oorzaken zijn. Ten eerste kan het zijn dat je zo mee geleefd hebt met iemand dat je zijn gevoelens overgenomen hebt. Ten tweede kan het zijn dat iemand iets naar je uit zendt, omdat hij iets op je projecteert. Dat kunnen frustraties zijn, maar ook (onvervulde) behoeften. De ander wil dan iets van jou.

In beide gevallen is het niet meer nodig je te identificeren met dat wat je ervaart. Het is niet van jou. Alleen al die constatering kan maken dat het vanzelf verdwijnt. Als het blijft dan valt er meer voor je te voelen en te onderzoeken. In je leven kunnen reactie patronen ontstaan zijn die behulpzaam voor je geweest zijn in je kindertijd, maar nu niet meer wenselijk. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je als kind bent gaan zorgen voor de behoeften van je vader of moeder, of dat je verantwoordelijkheid bent gaan dragen die niet bij jou hoorde, of dat er veel ruzie of (fysieke) strijd was waardoor je altijd op je hoede was. Het zijn eigenlijk altijd patronen waarbij je aandacht naar buiten gaat, naar anderen en waardoor je minder aanwezig weet te zijn in je eigen lichaam. Het lastige aan deze patronen is dat ze je heel vertrouwd zijn en daardoor niet altijd even gemakkelijk te herkennen.

In de gaten krijgen wat je allemaal oppikt van anderen kan heel bevrijdend zijn. Je leert verantwoordelijkheid te dragen voor je eigen deel en dat van de ander te laten waar het hoort. Het wordt steeds gemakkelijker je leven te leven vanuit je eigen stroom.

In deze blog Ok, het is van mij. Wat nu? beschrijf ik wat er nog meer behulpzaam kan zijn in het omgaan met dat wat je oppikt van anderen.

Advertenties

Vertolken

Ze kon zomaar vallen. Van de lage gymbank, terwijl ze een boterham aan het eten was, of van haar fietsje of stoel, zonder aanwijsbare redenen. Aan gevoel van evenwicht kon het niet liggen. Zet haar op een muurtje en zij loopt er zonder moeite overheen. Dat dit meisje vertolkt wat er onbewust bij volwassenen gaande is, wordt bevestigd door haar moeder. Zij vertelde dat toen zij zich onlangs erg opgejaagd voelde en gestrest, het haar opviel dat Katleen erg druk deed en snel afgeleid was. Nadat de moeder daar bij zichzelf aandacht had besteed, kon Katleen weer rustig doen waar ze mee bezig was en straalden haar ogen weer.

Zoals een tolk een vreemde taal voor iemand vertolkt, zo vertolkt Katleen de niet zichtbare en weggedrukte ladingen van anderen. Zij voelt dat in haar lichaam en laat het zien in haar gedrag. Ik heb dit zelf als kind, maar ook als volwassene, eveneens gedaan. Daar kwam ik achter toen ik cursussen Intuïtief Ontwikkelen ging doen. De spanningen van mijn vader, werd hoofdpijn bij mij. Een hoofdpijn waarvoor geen medische verklaringen was, noch voor de moeheid die niet paste bij mijn leeftijd en de activiteiten die ik deed. Ik heb als volwassene trainingen gedaan, waarin ik – achteraf gezien – tranen met tuiten gehuild heb, grotendeels vanwege de pijn die anderen niet wilden voelen. Om maar een paar voorbeelden te geven.

Als je niet weet wie je bent en je gevoeligheid niet herkent bij jezelf of bij een kind, dan kan er heel wat verwarring ontstaan. Je kunt er aardig van in de war raken. Bij Katleen is het wel herkend, zodat ze erin begeleid kan worden. Voor haar en haar ouders zijn er manieren gevonden, die behulpzaam zijn om bij zichzelf te blijven of zichzelf weer te hervinden wanneer zij sterk de energie van iemand anders ervaart en dit in haar gedrag laat zien. Inmiddels weet zij zelf wie zij is en hoe het voor haar voelt als Katleen, waardoor zij het steeds gemakkelijker kan herkennen wanneer ze niet bij zichzelf is. En dan nog kan het zijn dat het zo sterk is wat zij ervaart, dat ze het huilen niet kan stoppen of dat haar lichaam verkrampt.

Katleen is niet de enige. Ik zie veel kinderen en volwassenen die de energie van anderen vertolken en daardoor dingen zeggen en doen die niet bij hen passen. Hoe langer en hoe vaker je de energie van anderen vertolkt, zonder dat iemand je daar bewust van heeft gemaakt, hoe lastiger het kan zijn om het bij jezelf te herkennen. Het is erg vertrouwd geworden. Peter heeft al 10 jaar een pijnlijke plek in zijn rug. Door innerlijk onderzoek kwam hij er achter dat het oorspronkelijk niet van hem was, maar dat het inmiddels wel helemaal in zijn lichaam was gaan zitten. Eerst wilde hij er niet aan dat het niet iets van hemzelf was, juist omdat hij daar al zo lang last van had. Het is nu aan hem om dit te helen en wie weet is dat nog mogelijk.

Over vertolken schrijven, is je begeven op glad ijs, want het is niet aantoonbaar op gangbare wijze. Dat wat we onbewust naar elkaar toe uitdoen is niet zichtbaar, maar wel voelbaar als je opmerkzaam bent. Dat wat je niet wilt weten van jezelf, is er wel en zal zijn eigen leven leiden. Zelf heb ik ook vaak met veel kracht iets uitgezonden, zonder dat ik het in de gaten had. Daar ben ik erg van geschrokken. Het hield op toen ik bereid was verantwoordelijkheid te dragen voor alles in mijn eigen leven en niet langer bewust of onbewust mijn ongenoegen bij anderen neer te leggen. Begrijp je eenmaal hoe jij zelf of een ander energie vertolkt, dan kun je de weg naar jezelf weer terug vinden en gaan leven wie jij bent en wat jij wilt leven.

© Wonieka A. Meuter

kringel

 

I made an english translation for this blog. I am not very well in english, so excuse for the insufficient translation.

Impersonate

She could just fall. For no apparent reason, from the low gymbank while she was eating a sandwich, or her bike or chair. Her sense of balance could not be the reason. Put her on a wall and she easily walks over. This girl expresses what is going on unconsciously in adults, which is confirmed by her mother. She told me that when she recently felt very rushed and stressed, she had noticed that Katleen did very busy and distracted. When her mother had devoted attention to herself, Katleen became quiet again doing what she was doing and her eyes sparkled again.

As an interpreter translated a foreign language to someone, so Katleen expresses the invisible and pushed away emotional loads of others. She feels it in her body and shows it in her behavior. I did the same as a child, but also as an adult, I discovered when I started doing courses Intuitive Development. My father’s tension, headache to me. A headache for which there was no medical explanation or for the fatigue that did not suit my age and the activities that I did. As an adult I have done training, where I – in retrospect – have cried rivers of tears, largely because of the pain others didn’t want to feel. To give just a few examples.

If you do not know who you are and you do not recognize the sensitivity in yourself or a child, then there can be a lot of confusion. You can get pretty confused. It is recognized by Katleen so she can be supervised in this. There have been found ways that are helpful for her and her parent, how to keep to herself or rediscover herself again when she strongly is experiencing the energy of someone, and shows this  in her behavior. Meanwhile she knows who she is itself and how it feels for her as Katleen, making she ever easier can recognize when she is not herself. Then it may be that it is so strong that she experiences, she can’t stop crying or preventing the cramping of her body.

Katleen is not the only one. I see many children and adults who voice the energy of others and consequently say and do things that do not suit them. The longer and more frequently you expresses the energy of others, without having someone made you being aware of it, the harder it can be to recognize it in yourself. It has become very familiar. Peter has over 10 years sore in his back. By internal research, he discovered that it was not originally his, but by now had seated all the way into his body. At first he did not want to acknowledge that it was not something of himself, precisely because he had been so long hampered by. It is now up to him to heal this and who knows it is still possible.

Writing about impersonate, is like your go on thin ice, because it is not detectable by conventional manner. That which we unconsciously transmit to each other is not visible, but it is noticeable if you are perceptive. What you do not want to see about yourself it is still there and will create its own life. I also often have sent with great force something without that I had in mind. When I got through, I was shocked by that. It stopped when I was willing to take responsibility for everything in my life and I no longer wanted to resingn my displeasure to others consciously or unconsciously. Once you understand how you or someone else impersonate a different energy, you can find your way back to yourself again and start living who you are and what you want to live.