Angst of liefde

“De meeste mensen leven vanuit angst”, zei ik onlangs tegen een vriend en merkte dat het weerstand bij hem opriep. Dat hield mij bezig. Later realiseerde ik mij dat de meeste mensen angst vaak niet herkennen, laat staan dat ze het voelen. Zo ook mijn vriend.

Hoewel ik opgegroeid ben bij een vader die veel angst bij zich had, alleen al door zijn ervaringen als kind tijdens de Tweede Wereldoorlog, dacht ik lang dat het met mijn angsten wel mee viel. Totdat ik op mijn 25ste het boekje van Jamposky las “Liefde is angst laten varen” waarin hij stelde dat er of liefde is of angst. Een uitspraak die mij altijd bijgebleven is.

Sindsdien heb ik vaak nagedacht over angst en onderzocht hoe het werkzaam is in mijn leven en in die van anderen. Als ik liefde wil leven heb ik angst te herkennen bij mijzelf en bij anderen. Want als ik achter gedrag angst kan herkennen, vind ik het makkelijker om begrip te hebben en liefde te voelen.

Wat veroorzaakt angst
Angst kun je pas laten varen als je begrijpt wat angst veroorzaakt. Angst heb je als je iets kunt verliezen. Je kunt bang zijn om gezichtsverlies te lijden, dat je iets overkomt, dat je iets afgenomen wordt, dat een ander beter of meer is dan jij, of andersom gezien: dat jij je minder voelt dan een ander. Je kunt bang zijn voor macht, waardoor je je overgeleverd kunt voelen. Je kunt bang zijn voor ziekte en pijn, voor aftakeling, ouder worden en natuurlijk voor de dood. Je kunt bang zijn voor emoties, voor gevoelens, ja zelfs voor liefde.

Ik ben mijn lichaam
De essentie hiervan is volgens mij de overtuiging dat je je lichaam bent. Als ik ervan overtuigd ben dat ik dit lichaam ben, dan identificeer ik mij met mijn lichaam, met mijn sekse, mijn uiterlijk, met dat wat ik in mijn lichaam ervaar, met de rollen die ik in het leven vervul, met het land, het volk en de religie waar ik deel van uit maak, met mijn overtuigingen, gedachten en emoties. Om zo maar een aantal dingen te noemen.

Door die overtuiging kan er heel wat strijd ontstaan. Als je gelooft dat je het lichaam bent ben je vatbaar voor angst. Je zult reageren vanuit angst om jezelf, je familie, je land of je religie te verdedigen of je zult je een slachtoffer voelen die niet bij machte is om iets aan een situatie te doen.

Als iemand bang is voor controleverlies, kan diegene juist macht gaan uitoefenen en angst inzetten als wapen om de ander in zijn macht te krijgen en te houden. Dit is wat ik wereldwijd zie gebeuren op allerlei niveaus. Onderdanen bang maken omdat de machthebbers eigenlijk zelf bang zijn. Dan denk je dat er wapens nodig zijn of een vaccin of…. Dan denk je dat je compromissen hebt te sluiten en dat je vooral vriendjes hebt te blijven. Dan denk je dat die buitenlander of anders denkende een gevaar is.

Denken dat je het lichaam bent brengt een afscheiding aan tussen jou en de ander. Want die ander heeft een andere sekse, leeftijd, huidskleur, religie, smaak, denkwijze, opleiding enzenz. De onderliggende angst versterkt dat.

Is het waar?
Alleen, is het waar dat je je lichaam bent? Is het waar dat je je gedachten en emoties bent? Of zou het kunnen zijn dat je dat hebt? Dat je een lichaam hebt en dat jij de levende stroom van levensenergie bent in het lichaam? En dat dit voor iedereen geldt, ongeacht of dit voor diegene waar is of niet. Is leven dan liefde of angst? De levenskracht die geboren laat worden, die doet groeien, die kan helen en herstellen, staat die gelijk aan het lichaam en is die verdwenen op het moment dat het lichaam dood is, dat er geen leven meer in is? Is het de levenskracht die oordeelt en veroordeelt, die onderscheid maakt, haat, vecht en oorlog voert?

Angst zie ik als een duistere kracht die je gevangen houdt in het duister. Voor angst is angst waar en zal het ook verdedigen. Het maakt je bewusteloos, want het haalt je weg bij de liefde en het leven en je hebt het meestal niet eens in de gaten. Je kunt denken dat je goed bezig bent, dat je liefdevol bent, terwijl je voortgedreven wordt door angst.

Op het moment dat je het mechanisme door krijgt, het onder ogen ziet, het wil zien zoals het is, komt het in het licht. Deze liefde is vrij en ongebonden. De liefde blijft stromen als een rivier, die uit een bron komt. Op zijn weg komt het obstakels tegen, maar stroomt langs de keien, de rotsen en laat ze voor wat ze zijn.

Denk je dat je de levensenergie bent in het lichaam en kun je dat ook voelen, dan leef je vanuit liefde en zul je je verbonden voelen met anderen en het bestaan.